Η τριμερής και η φοβική πολιτική της Αθήνας

Παντελής Σαββίδης

Κανείς δεν πιστεύει πως οι Αμερικανοί θα αφήσουν την Τουρκία εκτός παιχνιδιού στη νέα πολιτική που διαμορφώνουν στην Ανατολική Μεσόγειο. Αλλά και τίποτε δεν δείχνει πως ακόμη και αν επιστρέψει ως άσωτος στις Δυτικές αγκάλες, τα πράγματα θα είναι όπως τα ήθελε και επεδίωξε να τα διαμορφώσει η Άγκυρα.

Η τριμερής στα Ιεροσόλυμα ήταν καταλυτική. Με τη συμμετοχή του Αμερικανού υπουργού εξωτερικών Μάικ Πομπέο, η συνάντηση εξέπεμψε σημειολογικά μηνύματα αλλά περιείχε και ουσία.

Το μήνυμα είναι ότι η τριμερής θα προχωρήσει με ad hoc συμμετοχή της αμερικανικής πλευράς. Αλλά το κρίσιμο ερώτημα εστιάζεται στο αν θα λάβει και διάσταση στρατιωτικής συνεργασίας με τη συμμετοχή και των ΗΠΑ. Και αυτό ενδιαφέρει τα μέγιστα Κύπρο και Ελλάδα. Continue reading →

Οι δύο στρατηγικές ήττες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος (δεν εικονίζεται) και ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Recep Tayyip Erdogan) (Α) επιθεωρούν τιμητικό άγημα Ευζώνων στην επίσημη υποδοχή του Τούρκου Προέδρου στην Αθήνα, Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2017. Ο Τούρκος Πρόεδρος πραγματοποιεί διήμερη επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Την τελευταία δεκαετία η Τουρκία απέτυχε στα στρατηγικά της σχέδια να πατήσει πόδι ή να βάλει χέρι στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Έχει αντιμετωπίσει δύο μεγάλες ήττες σε στρατηγικό επίπεδο, ενώ το μέλλον δεν προβλέπεται ρόδινο για τα σχέδιά της. Αντίθετα η Ελλάδα θα μπορούσε να προωθήσει τις θέσεις της, αν είχε διαχρονικό και μακροπρόθεσμο πλάνο εθνικών επιδιώξεων.

Τον Ιανουάριο του 2009 ομάδα εταιρειών μεταξύ των οποίων την πλειοψηφία κατείχαν η Noble-Energy με έδρα το Τέξας και η Delek με έδρα το Ισραήλ, επιτυγχάνουν να εντοπίσουν το κοίτασμα Tamar. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι στην λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου (Levant Basin) υπάρχουν όντος αποθέματα υδρογονανθράκων. Η Τουρκία μυρίζεται το «ψητό» και ενεργοποιείται. Με την προσδοκία ότι σύντομα θα εντοπιστούν και άλλα αποθέματα, προτείνει την κατασκευή αγωγού από το Ισραήλ μέσω Τουρκίας, για να μεταφερθεί το αέριο προς την Ευρώπη. Αρχικά αντιμετωπίζει αρνητική αντίδραση στην πρόταση. Continue reading →

Παίζονται πολλά και ο Ερντογάν χάνει την ψυχραιμία του

Σχετική εικόνα

Ο κίνδυνος να χάσει τον δήμο της Αγκυρας, η οικονομική κρίση και τα σχέδια για νέο κόμμα κάνουν τον Ερντογάν να χάνει την ψυχραιμία του!

Από τον Σάββα Καλεντερίδη*

Το τελευταίο διάστημα, ενώ έχουν προηγηθεί η επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία και η συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο και έγιναν προσπάθειες, τουλάχιστον από ελληνικής πλευράς, για

δημιουργία θετικού κλίματος στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, ο Ταγίπ Ερντογάν προβαίνει σε εξαιρετικά προσβλητικές δηλώσεις εναντίον της Ελλάδας.

Τη μια από τη Σμύρνη εμάς τους Ελληνες «μας ρίχνει στη θάλασσα», την άλλη από τα Δαρδανέλια μάς βάζει σε «φέρετρα», μας λέει ότι ποτέ η Αγία Σοφία δεν πρόκειται να γίνει ξανά εκκλησία και η Ιστανμπούλ* ποτέ δεν θα ξαναγίνει Κωνσταντινούπολη. Continue reading →

Ο δωρεάν υβριδικός πόλεμος κατά της Ελλάδας

Επικοινωνιακή «καταιγίδα» και από ελληνικά ΜΜΕ με την ανήκουστη «γαλάζια πατρίδα» της Τουρκίας. O καθηγητής Ηλίας Κουσκουβέλης* έχει επανειλημμένως επισημάνει το τι συμβαίνει και γιατί πρέπει να προσέχουμε!

Το παρακάτω άρθρο πρωτοδημοσιεύθηκε 5 Νοεμβρίου 2018, στο huffingtonpost.gr

«Πριν 17 σχεδόν χρόνια, από την διάρκειας μίας ώρας μαγνητοσκοπημένη ανάλυσή μου για την Τουρκία δεν παίχτηκε ούτε ένα λεπτό. Και αυτό γιατί προφανώς ήμουν εκτός του κλίματος ΜΜΕ και πολιτικών για την δήθεν ελληνοτουρκική «φιλία». Ήταν λίγο μετά τη «συμφωνία» του Ελσίνκι…

Ποια ήταν η κεντρική γραμμή της τοποθέτησής μου; Μα φυσικά η προειδοποίηση για την αυξανόμενη ισχύ και επιθετικότητα της Τουρκίας, ιδιαίτερα λόγω της μεγάλης αύξησης του πληθυσμού, της δημιουργίας πολεμικής βιομηχανίας και της απόκτησης οπλικών συστημάτων που εντάσσουμε στην κατηγορία των στρατηγικών όπλων, όπως δορυφόρων, πυραύλων, χημικών, κ.ά. Continue reading →

Η Τουρκία έκανε τα 35 και κάτι πλοία 120 για τη Γαλάζια Πατρίδα: Ξεκινούν οι απειλές του Ταγίπ

Εκατόν είκοσι (120) μονάδες επιφανείας ανακοίνωσαν τα Μέσα Ενημέρωσης της Τουρκίας πως θα πάρουν μέρος στην «Γαλάζια Πατρίδα» που ξεκίνησε εδώ και λίγες ώρες.

Έως τώρα οι μονάδες που φαίνονται, συμπεριλαμβανομένων και των υποβρυχίων που έχουν εκδώσει «sub notes», είναι κατά προσέγγιση 43 σ’ έναν maximum αριθμό. Αν η Άγκυρα- έλεγαν στελέχη από το ΠΝ- συμπεριλαμβάνει τα βοηθητικά πλοία τύπου Παράκτιων Περιπολικών ή και ρυμουλκών, τότε να βάλουμε κι άλλα δέκα; Να φτάσουμε στις 53 μονάδες επιφανείας ως την απόλυτη κορυφή;

Άρα ποιος λέει ψέματα σ’ αυτή την περίπτωση; Τα ηλεκτρονικά μέσα παρακολούθησης, τα μάτια των πληρωμάτων στο ανατολικό Αιγαίο που δίνουν αναφορές για τις αναπτύξεις των πλοίων ή μήπως τα καθοδηγούμενα μέσα ενημέρωσης της γειτονικής χώρας; Continue reading →

Έρχεται πείνα στην Τουρκία: Αμερικανικοί οίκοι «ισοπεδώνουν» τις τράπεζες – «Βράζει» η τουρκική κοινωνία – Απελπισμένος ο Ερντογάν

Για μεγάλη τραπεζική κρίση στην Τουρκία προειδοποιούν αμερικανικοί οίκοι, ενόψει και των απειλών για κυρώσεις από το Λευκό Οίκο. Η ήδη εξουθενωμένη και πτωχευμένη τουρκική κοινωνία «βράζει», ενώ το καθεστώς Ερντογάν απειλείται με πλήρη κατάρρευση.

Η «οικονομική καταιγίδα» που απειλεί την Άγκυρα, πυροδοτεί σενάρια εξέγερσης κατά της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία έχει ανοικτά μέτωπα παντού και βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Ο Ρ.Τ. Ερντογάν ψάχνει τρόπους για να βρει διέξοδο, ωστόσο το μέλλον του προβλέπεται ζοφερό.

Πρωτοβουλίες που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε τραπεζική κρίση αναλαμβάνει η τουρκική πολιτική ηγεσία, καθώς προσπαθεί να επανατροφοδοτήσει την οικονομία με φθηνό χρήμα για να αποφύγει πτωχεύσεις και να στηρίξει την ανάπτυξη. Continue reading →

«Γαλάζια Πατρίδα» σημαίνει «τουρκική λίμνη» η Ανατολική Μεσόγειος

Σταύρος Λυγερός

Η γιγαντιαία τουρκική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα», η μεγαλύτερη στα χρονικά των ενόπλων δυνάμεων της γείτονος, εντάσσεται απολύτως στο ομώνυμο δόγμα που προβάλει το καθεστώς Ερντογάν. Στην πραγματικότητα, η επίμονη τουρκική ρητορική περί Γαλάζιας Πατρίδας έρχεται να κωδικοποιήσει μία στρατηγική, η οποία υλοποιείται σταδιακά, αλλά συστηματικά τα τελευταία χρόνια.

Όπως απέδειξαν για μία ακόμα φορά οι χάρτες του Ακάρ, οι Τούρκοι επιδιώκουν να εγγράψουν υποθήκες σε θαλάσσιες περιοχές που -σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο- ανήκουν στην Ελλάδα και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Για τον σκοπό αυτό δεν χρησιμοποιούν μόνο λόγια και χάρτες. Με τη συνεχή και έντονη αεροναυτική παρουσία τους επιχειρούν να εδραιωθούν και αναγνωρισθούν ως ηγεμονική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.

Θέλουν να καταστήσουν σαφές ότι έχουν θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό τους ειδικά τη θαλάσσια περιοχή που ορίζεται από τη γραμμή Ρόδος-Κρήτη και την Κύπρο. Γι’ αυτό και σ’ αυτή την περιοχή πραγματοποιούν συχνά ασκήσεις και ακόμα συχνότερα τη δεσμεύουν με την έκδοση Navtex, οι οποίες εγκλωβίζουν ελληνικά νησιά, κυρίως το Καστελόριζο, και αμφισβητούν ελληνικά δικαιώματα. Continue reading →

Μέχρι που μπορεί να φθάσει ο Ερντογάν στο Αιγαίο

Σταύρος Λυγερός

Η πρόσφατη επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία έριξε τη θερμοκρασία στις διμερείς σχέσεις και αυτή η τάση γίνεται προσπάθεια να εδραιωθεί με τη συζήτηση των δύο υπουργών Άμυνας για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στο Αιγαίο. Παρόλα αυτά, οι προκλήσεις συνεχίζονται και όπως έδειξε η γιγαντιαία άσκηση που πραγματοποίησαν ποτέ οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, ο παράγοντας της στρατιωτικής ισχύος και της απειλής χρήσης βίας αποτελεί σταθερά της εξωτερικής πολιτικής και του καθεστώτος Ερντογάν.

Ως εκ τούτου, το κρίσιμο ερώτημα που συνεχίζει να απασχολεί το ελληνικό Γενικό Επιτελείο είναι εάν οι τουρκικές προκλήσεις μπορούν υπό προϋποθέσεις να εκφυλιστούν σε θερμό επεισόδιο. Όπως έδειξε και η κατάληψη του Αφρίν, η έννοια της στρατιωτικής νίκης παραμένει κεντρικό στοιχείο της κρατικής ιδεολογίας στη γειτονική χώρα. Αν και οι εκτιμήσεις είναι ότι το καθεστώς Ερντογάν δεν κινείται προς αυτή την κατεύθυνση πρόκλησης θερμού επεισοδίου, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις προετοιμάζονται και γι’ αυτό το ακραίο ενδεχόμενο. Continue reading →

Όλα τριγύρω αλλάζουν μα η Τουρκία ίδια μένει…

Η «Τουρκία του Ερντογάν» δεν αποτελεί κάποιο είδος καινούριου φρούτου. Αντιθέτως, έρχεται από πολύ παλιά. Πριν το 1990 και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, πριν το 1980 και το πραξικόπημα της 12ης Σεπτεμβρίου, πριν το 1950 και τη λήξη της ακραιφνώς κεμαλικής στρατογραφειοκρατίας, πριν το 1923 και την ίδρυση της Α’ Τουρκικής Δημοκρατίας. Επικαλούμαι εσκεμμένα τα ανωτέρω ορόσημα, καθώς στην Ελλάδα πασχίζουμε διαχρονικά να ερμηνεύσουμε τη στρατηγική συμπεριφορά της Τουρκίας με βάση πρόσκαιρα δεδομένα και εφήμερες εξελίξεις, αγνοώντας ότι η Τουρκία είναι δομικά «αυτο-ενταγμένη» σε μια πορεία έκφρασης μαξιμαλισμών.

Η δεσποτική δόμηση – «ούτε καν απολυταρχική» όπως συνήθιζε να υπογραμμίζει ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής – του τουρκικού κράτους στρέφει την Άγκυρα σε μία διαρκή αναζήτηση παραθύρων ευκαιρίας για ηγεμονική επιβολή στην περιφέρεια. Η γεωπολιτική θέση της σε ένα σημείο τομής των ανταγωνισμών των Μεγάλων Δυνάμεων, το ιστορικό και πολιτισμικό οθωμανικό αφήγημα, καθώς και κυρίως το πλαίσιο συγκρότησης του τουρκικού κράτους με όρους εκ των άνω επιβολής επί ενός μωσαϊκού εθνοτήτων ωθούν την Τουρκία να συνιστά έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο κρατικό μηχανισμό στις διακρατικές μεταβολές και στις ανακατανομές ισχύος. Τα εν λόγω στοιχεία νομιμοποιούν και το διευρυμένο ρόλο της στο πλαίσιο του «Στρατηγικού Βάθους» του Αχμέτ Νταβούτογλου. Continue reading →