Σαβουάρ βιβρ διαλόγου και επισκέψεων

Αγγελος Μ. Συρίγος*

Η συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν αυτή την εβδομάδα δημιουργεί ανησυχίες. Υπάρχει το αποτυχημένο προηγούμενο της επισκέψεως Ερντογάν στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2017. Υπάρχουν, όμως, και ορισμένοι κανόνες που διέπουν τις επαφές Ελλάδος – Τουρκίας σταθερά μετά το 1974:

1. Ο διάλογος χρειάζεται. Οταν το ΠΑΣΟΚ ανήλθε στην εξουσία το 1981, δεν ήθελε διάλογο. Με απόφαση της Ελλάδος, οι (καρκινοβατούσες) συναντήσεις των γενικών γραμματέων των υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδος και Τουρκίας διεκόπησαν. Ακολούθως, ετέθη ως προϋπόθεση ελληνοτουρκικού διαλόγου η διακοπή των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου για ένα χρονικό διάστημα. Η ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 έθεσε την ταφόπλακα σε οποιαδήποτε επαφή σε επίπεδο πολιτικών ηγεσιών. Τον Μάρτιο του 1987 κοντέψαμε να φτάσουμε σε πόλεμο λόγω παρεξηγήσεων και ελλείψεως διαύλων επικοινωνίας των εκατέρωθεν πολιτικών ηγεσιών. Εκτοτε, η ελληνική πλευρά συνειδητοποίησε ότι πρέπει να συζητεί με την Τουρκία. Continue reading →

«Η αχαριστία των Ελλήνων»

Ορισμένες φορές η διακωμώδηση των γεγονότων είναι πιο αποτελεσματική από τη σοβαρή αντιμετώπιση τους, ειδικά όταν πρόκειται για εθνικές τραγωδίες – ενώ δεν πρέπει μόνο να θρηνούμε, αλλά και να γελάμε, όσο επώδυνα και αν είναι αυτά που βιώνουμε.     

Άποψη

Νομίζω πως σαν λαός είμαστε απίστευτα αχάριστοι. Ότι δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα από όσα αποφασίζει η κυβέρνηση μας, όπως στο σημερινό παράδειγμα του υποκατώτατου (=παγκόσμια ευρεσιτεχνία) μισθού που καταργήθηκε, καθώς επίσης του κατώτατου που αυξήθηκε κατά 54 € ή σχεδόν κατά 11% μέσα σε μία νύχτα. Ισχυριζόμαστε λοιπόν πως: Continue reading →

Ο ορισμός της ηλιθιότητας

Βασίλης Βιλιάρδος

Οι δημοσκοπήσεις τεκμηριώνουν πως παρά τα εγκλήματα που έχουν προηγηθεί με τελική κατάληξη το ξεπούλημα της Ελλάδας, από όλα τα κόμματα που συγκυβέρνησαν μετά το 2009, οι Έλληνες συνεχίζουν να τα στηρίζουν – ότι δηλαδή δεν έβαλαν ακόμη μυαλό μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης, όπου καταδικάστηκαν σε στρατιωτικό προτεκτοράτο των Η.Π.Α. και σε μία εξαθλιωμένη οικονομική αποικία της Γερμανίας.

«Όποιος ελέγχει το παρελθόν αλλάζοντας κατά το δοκούν την ιστορία, όπως στην περίπτωση της Μακεδονίας, ελέγχει το παρόν – ενώ όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το μέλλον. Βασικό εργαλείο ελέγχου των μαζών είναι ο διανοητικός εποικισμός, μέσω της άσκησης πολιτικής και οικονομικής βίας – όπου οι άνθρωποι πείθονται πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, εκτός από τη λύση των θυτών τους, παρά το ότι είναι συνώνυμη με τη θανατική τους καταδίκη» (Orwell με παρεμβάσεις).

Ανάλυση

Continue reading →

Εκτός από τη Μακεδονία, σκότωσαν και τη Δημοκρατία

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 35,46% των εκλογέων που προσήλθαν στις κάλπες και ψήφισαν. Αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι η συμμετοχή στις εκλογές ανήλθε στο 56,16%, με μια απλή αναγωγή προκύπτει ότι η κυβέρνηση σήμερα, στην ιδανική περίπτωση που δεν έχει καμία φθορά, αντιπροσωπεύει το 19% του συνόλου των Ελλήνων ψηφοφόρων. Αν δε ληφθεί υπ’ όψιν ότι στις δημοσκοπήσεις η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται στο 54%, τότε δικαιούμαστε να πούμε ότι η κυβέρνηση αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 10% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Για όσους ενδεχομένως θα ήθελαν να προσμετρήσουμε στην αντιπροσωπευτική δυναμική της κυβέρνησης τα… ρετάλια –με την πολιτική έννοια– που την συναπαρτίζουν, είναι τέτοια η απαξίωσή τους στην ελληνική κοινωνία, που είναι ζήτημα αν αντιπροσωπεύουν όλοι μαζί μερικές χιλιάδες ψηφοφόρους.

Αυτή η κυβέρνηση λοιπόν, που αντιπροσωπεύει το 10% του ελληνικού λαού, χωρίς να εξασφαλίσει συνθήκες εθνικής συναίνεσης σε επίπεδο κομμάτων και κοινωνίας, όπως επιβάλλεται για ένα μείζον εθνικό θέμα για το οποίο χύθηκαν ποταμοί αίματος, υπέγραψε την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών και την έφερε στη Βουλή, όπου αναμένεται να υπερψηφιστεί από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και τους λοιπούς πρόθυμους (το άρθρο γράφεται το μεσημέρι της Πέμπτης, λίγες ώρες πριν την ψηφοφορία στη Βουλή). Continue reading →

Το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού και η αφόρητη ελαφρότητα του ΣΥΡΙΖΑ

Σταύρος Λυγερός

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που ακούστηκαν στην κοινοβουλευτική συζήτηση για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι ότι οι γείτονες έχουν το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Το επιχείρημα είχε επικαλεσθεί τον περασμένο Ιούνιο ο ίδιος ο πρωθυπουργός για να δικαιολογήσει τα όσα περιλαμβάνονται στη Συμφωνία.

Ας σημειωθεί ότι πριν 10 χρόνια, αμέσως μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Μιλόσοσκι (κυβέρνηση Γκρουέφσκι), σε επιστολή του προς τους ομολόγους του των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ (αρχές Απριλίου 2008), είχε επικαλεσθεί το ίδιο ακριβώς επιχείρημα που είναι αλήθεια ότι έχει απήχηση διεθνώς. Continue reading →

Έτσι υπογράφει την προδοσία ο ΣΥΡΙΖΑ: Οι «καλλιτέχνες» υπέρ των «Πρεσπών» είναι μετακλητοί υπάλληλοι του Μαξίμου – Δείτε τη λίστα με τα ονόματα

Με υποκρισία και χειραγώγηση του ελληνικού λαού ολοκληρώνει την προδοσία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τελευταία απόδειξη, οι 158 «καλλιτέχνες» που δηλώνουν υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι υπάλληλοι και συνεργάτες του Μεγάρου Μαξίμου.

Υποστηρίζουν την κυβέρνηση, και χρησιμοποιούν τον όρο του «καλλιτέχνη» προς πραγματοποίηση μιας αποτρόπαιας προπαγάνδας υπέρ της εκχώρησης της Μακεδονίας στο γιουγκοσλαβικό κρατίδιο.

Σε μία πρωτοφανή λαθροχειρία για να υποστηριχτεί η κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών προχώρησε ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σε λίστα 158 καλλιτεχνών που προσυπογράφουν υπέρ των «Πρεσπών», την οποία προώθησε μέσα από τα γνωστά πολυδαίδαλα κομματικά κανάλια, εμφανίζονται πολλά ονόματα μετακλητών υπαλλήλων του Μαξίμου, γόνων υπουργών και βουλευτών και προσώπων από τον σκληρό κομματικό πυρήνα της Κουμουνδούρου. Continue reading →

Τα δύο πρόσωπα του εθνομηδενισμού

 

Κώστας Γρίβας***

Όπως ακριβώς περίμενα, τα δύο προηγούμενα άρθρα μου στο SLpress, συγκέντρωσαν τα πυρά των καθ’ έξιν δουλοφρόνων, χαρακτηριζόμενα ως «βλακείες», «επικίνδυνες απόψεις» και διάφορα άλλα. Το ίδιο έχει συμβεί και με κάθε άλλο κείμενο, δικό μου ή άλλων, που επιχειρηματολογεί για ρεαλιστική δυνατότητα άσκησης εθνοκεντρικών στρατηγικών, για την αναγκαιότητα εθνικά ανεξάρτητης πολιτικής και για την απεξάρτηση από τα πάσης φύσεως «ανήκειν».

Τον τελευταίο καιρό μάλιστα οι απαξιωτικές κρίσεις και οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί έχουν επικεντρωθεί στις απόψεις που αμφισβητούν τη σοφία να τοποθετήσεις μια γεωπολιτική πυρηνική βόμβα στα θεμέλια της χώρας. Δηλαδή, στις απόψεις που αμφισβητούν τη Συμφωνία των Πρεσπών, όχι μόνο από εθνικής σκοπιάς, αλλά και ως εργαλείο ενίσχυσης της θέσης της Ελλάδας στη δυτική αρχιτεκτονική. Continue reading →

Πας μη ΣΥΡΙΖΑίος ακροδεξιός!

Οι αντι-δράσεις στις δράσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν κάτι περισσότερο από αναμενόμενες και ως τέτοιες συμβαίνουν ανά την επικράτεια το τελευταίο χρονικό διάστημα. Η εξουσία, βλέπετε, ειδικά στην περίπτωση της μνημονιακής Ελλάδας, δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο, όσο κι αν οι πρωθυπουργοί του Μνημονίου, της ίδιας δηλαδή οικονομικής συνταγής, προσπάθησαν να ιδεολογικοποιήσουν καθείς το δικό του αφήγημα.

Κι αν ο Γιώργος Παπανδρέου δεν πρόλαβε να καταλάβει και πολλά -αν και τούτο το σενάριο πολύ βολεύει τους «κηπουρούς» της αυλής του πρώην πρωθυπουργού και νυν συντρόφου του Αλέξη Τσίπρα και αφήνοντας στην άκρη την τεχνοκρατική αντίληψη του Λουκά Παπαδήμου, ο Αντώνης Σαμαράς ήξερε πολύ καλά τί έκανε. O τελευταίος αντιδρούσε μέσω διαφόρων παρα-πολιτικών τακτικισμών και συνάμα μετέτρεψε τη Χρυσή Αυγή σε τρίτη πολιτική δύναμη. Continue reading →

Γιατί είναι αβάσιμα τα 5 επιχειρήματα του Μαξίμου για τις «Πρέσπες»

Σταύρος Λυγερός

Μπορεί η προπαγάνδα του Μαξίμου να έχει πατήσει γκάζι εν όψει της κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών και υπό τη βαριά σκιά της λαϊκής αντίδρασης, αλλά η πραγματικότητα είναι πεισματάρα για να υποκύψει σε σποτάκια, σε μισές αλήθειες και σε παραποιήσεις γεγονότων. Προφανώς, το Κοινοβούλιο θα κυρώσει τη Συμφωνία, αλλά το μόνο που θα αποδείξει αυτό είναι η διευρυνόμενη διάσταση μεταξύ της πολιτικής εξουσίας και του λαϊκού σώματος, η βούληση του οποίου αποτυπώνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις και εκφράστηκε στο γιγαντιαίο συλλαλητήριο της 20ης Ιανουαρίου.

Το πρώτο επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι «Η συμφωνία ανταποκρίνεται απόλυτα στην εθνική γραμμή για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση erga omnes, που διατηρεί η χώρα εδώ και 20 χρόνια». Εθνική γραμμή υπήρξε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον τότε Πρόεδρο Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή αποφασίσθηκε η γραμμή «ούτε Μακεδονία ούτε παράγωγα». Στη συνέχεια, η απόφαση αυτή παραβιάσθηκε στην πράξη από τις θέσεις που υιοθέτησε η Ελλάδα στις διαπραγματεύσεις με την ΠΓΔΜ. Continue reading →