Οργασμός ερευνών υδρογονανθράκων στην Αίγυπτο, οι κολοσσοί και η ελλαδική αθλιότητα

Η Royal Dutch Shell, η Eni, η BP και η Exxon Mobil είναι μεταξύ των νικητών στον διεθνή αιγυπτιακό διαγωνισμό για έρευνες υδρογονανθράκων. Συνολικά δόθηκαν 12 άδειες. Με τον τρόπο αυτό η Exxon Mobil εισέρχεται και στο πεδίο ερευνών υδρογονανθράκων της Αιγύπτου κερδίζοντας μάλιστα τρεις άδειες για έρευνες πετρελαίου και δύο για έρευνες φυσικού αερίου.

Οι Neptune Energy, Merlon, Shell, Eni η κρατική αιγυπτιακή General Petroleum Corporation (EGPC) κέρδισαν επτά άδειες για έρευνες πετρελαίου σε 39 σημεία, ανέφερε το αιγυπτιακό υπουργείο Πετρελαίου. Η Αίγυπτος τα τελευταία χρόνια έχει προχωρήσει σε συμφωνίες καθορισμού των θαλασσίων ζωνών της με πολλές χώρες με σκοπό ακριβώς να εντείνει τις εξορυκτικές της δραστηριότητες.

Η Αίγυπτος αναμένει επενδύσεις 750 – 800 εκ δολαρίων κατά την πρώτη φάση των ερευνών, ανέφερε ο υπουργός Πετρελαίου Ταρέκ αλ Μόλα. Στα πεδία ερευνών περιλαμβάνονται και άλλες περιοχές όπως η Δυτική Έρημος, η κοιλάδα του Νείλου, ο κόλπος του Σουέζ και η Ανατολική Έρημος. Continue reading →

Ποιοί δεν θέλουν αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων

Όταν το 2010 ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Αντώνης Φώσκολος πρωτοαναφέρθηκε στις πολλές πιθανότητες ύπαρξης υδρογονανθράκων στη χώρα μας, πολλοί τον είχαν χλευάσει. «Σιγά μην υπάρχουν υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα» ήταν το μόνιμο κλισέ όλων όσων εκτόξευαν ειρωνικά σχόλια.

Εννέα χρόνια μετά, όταν τα πρώτα βεβαιωμένα κοιτάσματα υδρογοναθράκων βρέθηκαν σε χώρες με παρόμοιο γεωλογικό βυθό με την Ελλάδα (Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος), στην Ελλάδα ακόμη ορισμένοι φαίνεται πως υψώνουν εμπόδια στις έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Σοκαρίστηκα διαβάζοντας ένα συγκλονιστικό άρθρο.

Ούτε λίγο-ούτε πολύ, υπαινίσσεται ότι ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί παίζουν βρώμικα παιγνίδια, ώστε να σταματήσουν οι έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Επί λέξει αναφέρει ότι οι συγκεκριμένοι Έλληνες πολιτικοί είναι «αρκούντως αποκαλυπτικοί στις παρέες τους» και ότι κάποιοι «προειδοποίησαν να μην το ακουμπήσει κανείς το θέμα», διότι «κάποιοι είναι αδίστακτοι» και όποιος το ακουμπήσει μπορεί να βρεθεί «σε κανένα χαντάκι». Αυτά, εάν αληθεύουν, πρόκειται για απίστευτα πράγματα! Ο ελληνικός λαός, θα πρέπει να αναρωτηθεί: ποιοι εντός και κυρίως εκτός Ελλάδας θα κερδίσουν εάν σταματήσουν οι έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες;

Ένα παράδειγμα

Ας δοθεί με παράδειγμα: Ας υποθέσουμε πως κάποιος διαθέτει ένα χωράφι. Ο ιδιοκτήτης του χωραφιού καλεί έναν γεωπόνο για να εξετάσει την πιθανότητα το χωράφι να είναι εύφορο, ώστε να σπείρει οτιδήποτε. Ο γεωπόνος αφού εξέτασε το χωράφι, λέει πως είναι πάρα πολύ εύφορο και πως αν σπείρει π.χ. ντομάτες, όχι μόνο θα θρέψει την οικογένειά του, αλλά θα μπορέσει να πουλήσει αρκετές ντομάτες, ώστε να του αποφέρει κέρδος.

Μετά από λίγες ημέρες, ένας άλλος κύριος, ο κύριος Χ, επισκέπτεται τον ιδιοκτήτη του χωραφιού. Ο κύριος Χ αφού εξέτασε το χωράφι, του λέει πως δεν χρειάζεται να κοπιάσει, γιατί το χωράφι δεν είναι εύφορο. Ενώ όλα τα γύρω χωράφια είναι εύφορα! Ο κύριος Χ λέει στον ιδιοκτήτη, πως αντί να χάνει τον καιρό του σε ανοησίες, ας αγοράζει ντομάτες από τον ίδιο. Ο κακόμοιρος ιδιοκτήτης του χωραφιού, ακολουθεί τη συμβουλή του κυρίου Χ και δεν μπαίνει στον κόπο να αξιοποιήσει το χωράφι του.

Το ερώτημα είναι ποιοι έπαιξαν/παίζουν τον ρόλο του κυρίου Χ, στην περίπτωση των ελληνικών υδρογονανθράκων; Όσοι εντός Ελλάδας πιθανώς υψώνουν ή έχουν σκοπό να υψώσουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ας αναλογισθούν τις εθνικές τους ευθύνες. Παίζουν με την εθνική ασφάλεια του κράτους.

Στο παρελθόν έπαιρνε πολλά χρόνια, ίσως δεκαετίες ολόκληρες, για να αποκαλυφθεί ο ρόλος διάφορων προσώπων σε ιστορικά γεγονότα. Σήμερα αυτός ο χρόνος, λόγω του διαδικτύου και της σύγχρονης τεχνολογίας, έχει μειωθεί δραματικά. Τα νέα τρέχουν απίστευτα γρήγορα. Όσοι Έλληνες πολιτικοί, αριστεροί ή και δεξιοί, υψώνουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ας γνωρίζουν πως ο ελληνικός λαός θα μάθει τη στρατηγική που ίσως σκέφτονται να εφαρμόσουν.

Δημοσιεύματα για κλείσιμο σχολών

Την περίοδο 2011 μέχρι και 2013, υπήρξαν διάφορες πονηρές διαρροές μέσω δημοσιευμάτων (προσωπικά θυμάμαι τουλάχιστον τρία δημοσιεύματα) για κλείσιμο των σχολών Γεωλογίας της Πάτρας και της Θεσσαλονίκης, καθώς και της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Ας σημειωθεί πως η Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης είναι το μοναδικό ακαδημαϊκό ελληνικό ίδρυμα, στο οποίο έχει αναφερθεί ποτέ σε αναλύσεις του το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό think tank Stratfor (2011). Το Stratfor είχε αναφερθεί στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, ακριβώς εξαιτίας εκτιμήσεων για πιθανά κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης.

Με λίγα λόγια, την ίδια περίοδο που κάποια πάρα πολύ σοβαρά εμπλεκόμενα μέρη στο εξωτερικό έβλεπαν την πιθανή ύπαρξη ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, κάποιοι άλλοι εντός Ελλάδος (δεν πίστευαν στην ύπαρξη υδρογονανθράκων ή παρεμπόδιζαν την αξιοποίησή τους;) πίεζαν παρασκηνιακά για να κλείσουν αυτές οι σχολές!

Αναρωτιέστε τι γεωπολιτικό μήνυμα θα πήγαινε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στα κέντρα που πιστεύουν στην ύπαρξη ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, αν κάποιοι τελικά εντός Ελλάδας κατάφερναν να κλείσει η Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης; Ίσως αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ευτυχώς…πηγη

Η στρατηγική τύφλωση των νεοελληνικών ελίτ

Θεόδωρος Ράκκας***

Η γνωστή ρήση του Θουκυδίδη «Ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του», από τον διάλογο Μηλίων-Αθηναίων, περιγράφει εύστοχα το πλαίσιο και τη χρονική συγκυρία, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η -κατά τα άλλα αναγκαία- επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα. Μπορεί μεν η αποτρεπτική ισχύς της χώρας, ειδικά στο σκέλος της αεροπορίας, να είναι ακόμα αξιόπιστη, αλλά το ελληνοτουρκικό ισοζύγιο ισχύος βαίνει σταθερά προς πλήρη ανατροπή.

Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός πως έχουμε φτάσει να συζητάμε, κρυφά και φωναχτά, για μια συνολική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών, από εκεί που κάποτε αναγνωρίζαμε σαν μοναδική διαφορά τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας; Συν τοις άλλοις, η εμφαντική υποχώρηση της Ελλάδας στο Μακεδονικό, αποτελεί συντριπτική ένδειξη ότι η εξωτερική της πολιτική ετεροκαθορίζεται. Ετεροκαθορίζεται από αυτούς με τους οποίους ο Ελληνισμός επέλεξε να συγκλίνει-ταυτιστεί, θεωρώντας ότι είναι το μοναδικό μέσο ανάσχεσης της τουρκικής απειλής. Continue reading →

«Η αχαριστία των Ελλήνων»

Ορισμένες φορές η διακωμώδηση των γεγονότων είναι πιο αποτελεσματική από τη σοβαρή αντιμετώπιση τους, ειδικά όταν πρόκειται για εθνικές τραγωδίες – ενώ δεν πρέπει μόνο να θρηνούμε, αλλά και να γελάμε, όσο επώδυνα και αν είναι αυτά που βιώνουμε.     

Άποψη

Νομίζω πως σαν λαός είμαστε απίστευτα αχάριστοι. Ότι δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα από όσα αποφασίζει η κυβέρνηση μας, όπως στο σημερινό παράδειγμα του υποκατώτατου (=παγκόσμια ευρεσιτεχνία) μισθού που καταργήθηκε, καθώς επίσης του κατώτατου που αυξήθηκε κατά 54 € ή σχεδόν κατά 11% μέσα σε μία νύχτα. Ισχυριζόμαστε λοιπόν πως: Continue reading →

Ο ορισμός της ηλιθιότητας

Βασίλης Βιλιάρδος

Οι δημοσκοπήσεις τεκμηριώνουν πως παρά τα εγκλήματα που έχουν προηγηθεί με τελική κατάληξη το ξεπούλημα της Ελλάδας, από όλα τα κόμματα που συγκυβέρνησαν μετά το 2009, οι Έλληνες συνεχίζουν να τα στηρίζουν – ότι δηλαδή δεν έβαλαν ακόμη μυαλό μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης, όπου καταδικάστηκαν σε στρατιωτικό προτεκτοράτο των Η.Π.Α. και σε μία εξαθλιωμένη οικονομική αποικία της Γερμανίας.

«Όποιος ελέγχει το παρελθόν αλλάζοντας κατά το δοκούν την ιστορία, όπως στην περίπτωση της Μακεδονίας, ελέγχει το παρόν – ενώ όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το μέλλον. Βασικό εργαλείο ελέγχου των μαζών είναι ο διανοητικός εποικισμός, μέσω της άσκησης πολιτικής και οικονομικής βίας – όπου οι άνθρωποι πείθονται πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, εκτός από τη λύση των θυτών τους, παρά το ότι είναι συνώνυμη με τη θανατική τους καταδίκη» (Orwell με παρεμβάσεις).

Ανάλυση

Continue reading →

Πως γίνεται μία χώρα να γεννά τα απόλυτα αστέρια, αλλά και τους πιο διεφθαρμένους πολιτικούς;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Δεν είναι φοβερό! Μία χώρα που κατατρώγεται από τη μιζέρια της και από την κακή ποιότητα των ανθρώπων της, σε μία μέρα θριάμβευσε από την Αυστραλία μέχρι την Αμερική και για τα παιδιά της μιλάει όλη η υφήλιος…

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς, ο Γιώργος Λάνθιμος και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έφεραν δάκρυα χαράς από τη συγκίνηση για τις συνεχείς νίκες τους. Και οι τρεις μίλησαν τόσο όμορφα, χωρίς καμία έπαρση και έχοντας πάντα στο μυαλό τους την Πατρίδα. Την Ελλάδα, την οποία έχουν φέρει στη δεινή σημερινή θέση οι διεφθαρμένοι πολιτικοί της… Οι οποίοι έσπευσαν να συγχαρούν τους μεγάλους του πολιτισμού και του αθλητισμού, χωρίς όμως να έχουν βοηθήσει ποτέ στην επιτυχία τους.

Με εκνευρίζει αφάνταστα όταν κάθε φορά που ένα Ελληνάκι θριαμβεύει στο εξωτερικό, σπεύδουν οι πολιτικοί και οι λοιποί άκαπνοι για να «μοιραστούν» μαζί του τη δόξα του. Και πραγματικά θέλω μία μέρα ένας από τους πρωταθλητές και πρωταγωνιστές, να τους φωνάξει «σκάστε εσείς ρε μαλ@κ3ς… Δεν έχετε δικαίωμα»… Continue reading →

Η Τουρκία και ο Ερντογάν πέρα από τις ψευδαισθήσεις μας

Σκοτεινά σύννεφα

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ

Θα μπορούσε να αναφερθεί η λαϊκή ρήση «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» για να αξιολογηθεί η κυβερνητική –αλλά και η κοινωνική– αντίδραση στην απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που συνελήφθησαν, εν καιρώ ειρήνης, περιπολούντες στον Έβρο.

Δυστυχώς, πρόκειται για κάτι χειρότερο. Ένα ανίκανο πολιτικό σύστημα ζει μέσα στις ψευδαισθήσεις του, πιστεύοντας πως μπορεί να αλλάξει η ελληνοτουρκική ατζέντα από μια αναγκαστική κίνηση του Ερντογάν.

Βυθισμένο δε στην πολιτική παρακμή του, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί ως διπλωματική επιτυχία του μια απρόσμενη κατάληξη. Ακριβώς την προηγούμενη μέρα δημοσιεύονταν νέα μέτρα που θα ελάμβανε η ελληνική κυβέρνηση για να πείσει τον Ερντογάν να αφήσει ελεύθερους τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς. Ένα από αυτά ήταν και η ακύρωση των εκδρομικών επισκέψεων των Ευέλπιδων στην Τουρκία. Αυτό και αν αποτελούσε εφιάλτη για τον Τούρκο πρόεδρο! Continue reading →

Η τραγωδία ως ευκαιρία για την ειρηνική επανάσταση που χρειάζεται η Ελλάδα

Μάκης Ανδρονόπουλος

Η Ελλάδα δεν εκσυγχρονίζεται, ούτε μεταρρυθμίζεται γιατί δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη. Τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις τις έχουν ανάγκη τα συμφέροντα, μεγάλα και μικρά, που λεηλατούν τη χώρα. Δεν έχει ανάγκη να εκσυγχρονιστούν οι θλιβερές δομές της ανομίας, να μεταρρυθμιστεί το αναποτελεσματικό πελατειακό κράτος για να γίνει αποδοτικότερο για τους εκμεταλλευτές του. Πρέπει αυτές οι δομές να καταστραφούν για να φτιαχτούν με άλλες παραδοχές, με άλλους ανθρώπους, με άλλα συστήματα. Η Ελλάδα χρειάζεται δομικές ριζοσπαστικές αλλαγές.

Το δημοσιονομικό κόστος γι’ αυτό δεν είναι καθοριστικής σημασίας. Μπορούν να γίνουν οι αλλαγές και να αλλάξουν όλες οι προτεραιότητες και στις δαπάνες. Το καθοριστικό για την αλλαγή παραδείγματος είναι η παραδοχή της πραγματικότητας και η ριζοσπαστική αναθεώρησή της μέσα από στιβαρά καινοτομικά σχέδια που επιβάλει μια ισχυρή πολιτική βούληση, εκπαιδεύοντας τη διοίκηση και εμπλέκοντας συστηματικά τους πολίτες. Continue reading →

Ούτε μαζί τα φάγαμε, ούτε μαζί καήκαμε

Σταύρος Λυγερός

Παρότι η κοινωνία βρίσκεται ακόμα μεταξύ σοκ και πένθους, έχει ήδη αρχίσει η αναπόφευκτη ανταλλαγή πυρών μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με τη συμμετοχή, όπως συμβαίνει πάντα, των Μίντια, αλλά και πολιτών (κατά κανόνα οπαδών) στα κοινωνικά δίκτυα. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: οξύτατη πόλωση με βάση τη διαχωριστική γραμμή που υπήρχε πριν την καταστροφική πυρκαγιά. Η αντιπολίτευση φορτώνει όλες τις ευθύνες στην κυβέρνηση, η δε κυβέρνηση τις φορτώνει στα σημερινά αντιπολιτευόμενα κόμματα που κυβέρνησαν επί δεκαετίες.

Ας προσπαθήσουμε, όμως, να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά:

Πρώτον: οι ανθρώπινες απώλειες και οι υλικές ζημιές από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες, δεν μπορούν να αποτραπούν ολοσχερώς. Μπορούν, όμως, με κατάλληλο σχεδιασμό και οργάνωση, με αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας και με επαρκή μέσα, τα καταστροφικά αποτελέσματα να συρρικνωθούν. Αυτός πρέπει να είναι ο μόνιμος στόχος της Πολιτείας. Continue reading →