Από τον Τραμπ και τον Ερντογάν στην κβαντική Ελλάδα

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ

Αν δεν υπήρχε η τραγωδία της απώλειας ανθρώπινων ζωών και της αποκάλυψης –για άλλη μια φορά– της τουρκικής βαρβαρότητας, θα παρακολουθούσαμε μια ενδιαφέρουσα επιθεώρηση με πολύ γέλιο. Θα τα είχε όλα: την κωμωδία των αλλοπρόσαλλων δηλώσεων Τραμπ και Ερντογάν που παραπέμπουν σε ανθρώπους που χρήζουν ιδιαίτερης παρακολούθησης, την τραγωδία μιας χώρας όπως η Ελλάδα που νομίζει πως παρακολουθεί πολεμική ταινία στον ελληνικό κινηματογράφο των χρόνων της δικτατορίας, αλλά και την ύβριν των ηγετών Τουρκίας και ΗΠΑ, πρωτίστως, αλλά και άλλων δυνάμεων που εμπλέκονται στο συριακό δράμα. Continue reading →

Τελικά όντως «τρώει ξύλο» απ’ όλους ο Ερντογάν;

Σανίδα σωτηρίας για τον Ερντογάν, παρόλο που η Άγκυρα πανηγυρίζει, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η συμφωνία δεκατριών σημείων μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας, την οποία αποδέχτηκαν και οι Κούρδοι αλλά και οι Ρώσοι, για τη Συρία. Με τη συμφωνία προβλέπεται η κατάπαυση του πυρός για πέντε ημέρες και η απόσυρση των κουρδικών στρατευμάτων από τις περιοχές που κατέχουν οι Τούρκοι και ισλαμιστές τρομοκράτες σύμμαχοί τους.

Continue reading →

Ο Πρόεδρος Τραμπ έδωσε τα πάντα στον Ταγίπ Ερντογάν και ως αντάλλαγμα πήρε ένα μπακλαβά!

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

«Ο Trump είναι ένας τόσο καταπληκτικός διαπραγματευτής (deal maker), που απλά έδωσε στον Ερντογάν ό,τι ήθελε και πήρε ένα μπακλαβά ως αντάλλαγμα».

  • Ένας κωμικός του Twitter συμπύκνωσε στην παραπάνω φράση τη χθεσινή διαπραγμάτευση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών με τον ομόλογό του της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, (διαπραγμάτευση) που έφεραν σε πέρας ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς και ο υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο.

Με εντολή του Ντόναλντ Τραμπ, συμφώνησαν να χαρίσουν στην Τουρκία, μία έκταση 30 μιλίων μέσα στο έδαφος της Συρίας, ως να είναι δική τους χώρα και χωρίς να ρωτήσουν τον πρόεδρό της ή το λαό της. Πρόκειται για μία εγκληματική ενέργεια, που βιάζει την Δημοκρατία και καταπατεί τα δικαιώματα των Κούρδων, που διαμένουν σε αυτή την περιοχή, αλλά και του λαού της Συρίας. Continue reading →

Πού θα βασιστεί η νέα αμερικανοτουρκική συνεργασία

Άρθρο του του George Friedman***
***ΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ” Ο Τζώρτζ Φρίντμαν είναι γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής. Εκφράζει κέντρα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι απόψεις που εκφράζει στην ανάλυση που ακολουθεί, λογικά, βρίσκονται κοντά στην πολιτική συμπεριφορά του Ντόναλντ Τράμπ. Κατά πόσο, όμως, το δια ταύτα είναι επιδίωξη του αμερικανού προέδρου απομένει να το δούμε.
Ο Φρίντμαν έχει συνεργαστεί στο παρελθόν και έχει υποστηρίξει τουρκικά αιτήματα.
Για αρκετά χρόνια, έχει σημειωθεί σημαντική μεταστροφή στη στρατηγική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, όπου η Ουάσινγκτον έχει προσπαθήσει με συνέπεια να αποφύγει τον πόλεμο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πλέον υποχρεωμένες να αναζητήσουν συμβιβασμό με την Τουρκία, μια περιφερειακή δύναμη, με όρους που είναι γεωπολιτικά αναγκαίοι και για τους δύο. Οι σχέσεις τους ήταν ταραγμένες και ενώ μπορεί να παραμείνουν έτσι για λίγο ακόμη, η ένταση θα μειωθεί.

Continue reading →

Ο Ερντογάν θα φάει πολύ «ξύλο» και από τον Πούτιν και από τον Τραμπ και από την Ε.Ε. – Ο αντι-ελιγμός του Τραμπ, φέρνει αντιμέτωπο τον Ερντογάν με τον Πούτιν στη Συρία

Του Σάββα Καλεντερίδη

Του γράψαμε σε προηγούμενο άρθρο μας. Το πράσινο φως, σε πολιτικό και όχι επιχειρησιακό επίπεδο το έδωσε ο Πούτιν στον Ερντογάν για να εισβάλεις τη Συρία.

Να υπενθυμίσουμε ότι τις 14 Φεβρουαρίου, όπως μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα τόνιζε ότι η Άγκυρα χρειάζεται τη συγκατάθεση του Άσαντ προτού δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας μέσα στη Συρία. Η κ. Ζαχάροβα είχε πει συγκεκριμένα: «Το ζήτημα της παρουσίας στρατιωτών που θα ενεργούν υπό τις διαταγές μιας τρίτης χώρας στο έδαφος μιας κυρίαρχης χώρας, και κυρίως της Συρίας, θα πρέπει να αποφασιστεί από τη Δαμασκό». Continue reading →

Οι αφερέγγυοι Αμερικανοί και οι αφελείς των Αθηνών

Παντελής Σαββίδης

Αν ο Ερντογάν βγει ενισχυμένος από την συριακή επιχείρηση, ο επόμενος σταθμός των προκλήσεών του θα είναι η κυπριακή ΑΟΖ. Δηλαδή, η Κύπρος και η Ελλάδα.

Στην Ελλάδα, ολόκληρο το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα ήταν σαθρό. Tο πολιτικό προσωπικό άφησε τη χώρα εκτεθειμένη. Στρατιωτικά, οικονομικά, αλλά και από άποψη ηθικού κοινωνίας και στρατού. Η αποδόμηση έχει οδηγήσει τη χώρα στα άκρα.

Η Ελλάδα, όμως, αντιμετωπίζει υπαρκτή απειλή από την Τουρκία. Και οι πολιτικοί της προστρέχουν ικέτες δεξιά και αριστερά εξευτελίζοντάς την. Continue reading →

Μετά τους Τούρκους στρατιώτες οι εργολάβοι – Μεγάλη η μπίζνα

Δημήτρης Χρήστου

Πολλοί αιφνιδιάστηκαν από το θράσος της Τουρκίας να εισβάλει για μια ακόμη φορά σε μια ξένη χώρα για την κατάληψη ξένων εδαφών. Το 1974 ο Ετσεβίτ είχε στείλει τους Τούρκους στρατιώτες στην Κύπρο, τώρα ο Ερντογάν τους στέλνει για τρίτη φορά στη Συρία. Δεν είχαμε υπολογίσει τον παράγοντα Ντοναλντ Τραμπ, που λέει και ξελέει, που απειλεί θεούς και δαίμονες, αλλά δεν εννοεί τίποτα από όσα λέει. Και δεν αιφνιδιαστήκαμε μόνον εμείς οι Ευρωπαίοι, αλλά και το αμερικανικό βαθύ κράτος, που εκδήλωσε τις διαφωνίες του τόσο πριν, όσο και μετά την εντυπωσιακή κυβίστηση του Αμερικανού προέδρου.

Από εκεί που η Τουρκία θα πλήρωνε βαριά την ανταρσία της ως χώρα του ΝΑΤΟ να προμηθευτεί τα ρωσικά οπλικά συστήματα S-400, της παραχωρήθηκε η άδεια να εισβάλει και για διευκόλυνσή της αποσύρθηκαν οι αμερικανικές δυνάμεις από τα επίμαχα εδάφη! Και μιλάμε για κατάκτηση του 15% (25.000 με 30.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα) από την έκταση της Συρίας! Continue reading →

Προσοχή τώρα που είναι ακυβέρνητη χώρα η Αμερική: Γουότεργκέιτ και τουρκική εισβολή…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Η Αμερική εισέρχεται σε μία περίοδο παρατεταμένης κρίσης (ίσως και ακυβερνησίας), η οποία θα επηρεάσει την ίδια τη χώρα στο εσωτερικό, αλλά και άλλα κράτη, όχι μόνο την Ουκρανία, καθώς θα ερευνηθούν -στο πλαίσιο της διαδικασίας για την καθαίρεση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ- και άλλες συνομιλίες του με ξένους ηγέτες.

Και ας μην ξεχνάμε, ότι το χουντικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή στην Κύπρο έγιναν όταν έβραζε η Αμερική με το σκάνδαλο Γουότεργκέιτ και η χώρα ήταν ένα ακυβέρνητο καράβι, όπου έκανε ότι ήθελε ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Χένρι Κίσιγκερ. Ο τότε πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον βαλλόταν από παντού και για το τελευταίο πράγμα που ασχολείτο εκείνες τις μέρες ήταν ο Μακάριος και η ελληνική χούντα. Παραιτήθηκε μετά την πρώτη εισβολή και ο Τζέραλντ Φόρντ που τον αντικατέστησε ήταν υποχείριο του Κίσιγκερ. Continue reading →

Ο Ερντογάν έχει αποχαιρετίσει τη Δύση, αλλά η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες είναι “σε άρνηση”

Όσοι έχουν αποφασίσει από καιρό να μελετούν κάθε δήλωση του Ταγίπ Ερντογάν και των στενών συνεργατών του, που τον ακολουθούν στον κατήφορο που έχει πάρει, από καιρό έχουν καταθέσει τις απόψεις τους για την πορεία του μακριά από την Αμερική και τη Δύση.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Οι μόνοι που αρνούνται να αντιληφθούν αυτή την πραγματικότητα είναι λίγοι γραφειοκράτες στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Στα άλλα μεγάλα κέντρα αποφάσεων γνωρίζουν αυτή την πραγματικότητα και την έχουν αποδειχθεί. Διότι εάν μία χώρα και ένας ηγέτης αποφασίζουν -ορθά η λάθος- για το μέλλον τους είναι διατεθειμένοι να συνεχίσουν μέχρι το τέλος και όπου βγάλει. Δεν κοιτάνε πίσω. Και αυτό το βλέπουμε με τρόμο και στη Βρετανία, η οποία κινδυνεύει με κατάρρευση και αυτό δεν είναι μία απλή κουβέντα: Το ζούμε, το βλέπουμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, λοιπόν, το φωνάζει πως η επιλογή του είναι η Ρωσία και η αγκαλιά του Βλαντιμίρ Πούτιν. Τι άλλο να πει και να κάνει ο άνθρωπος για να πείσει τους Αμερικανούς και λοιπούς Δυτικούς ότι δεν επιθυμεί σχέσεις τους μαζί τους, όπως στο παρελθόν. Βεβαίως, κατά βάθος πιστεύει ότι ο φόβος πως χάνεται η Τουρκία και η στρατηγική της θέση θα τους αναγκάσει να αποδεχθούν και τις επιλογές του. Continue reading →