Αυτό που φοβάται ο «ευρωπαϊκός τρόπος ζωής» της Φον ντερ Λάιεν

Η Γερμανίδα, πρώην υπουργός Άμυνας και νυν αντικαταστάτης του Γιούνκερ στην Προεδρία της Κομισιόν κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσε αιφνιδίως στις αρχές της βδομάδας ότι «δεν μπορούμε να αφήσουμε να μας κλέψουν τη γλώσσα μας και τον (ευρωπαϊκό) τρόπο ζωής μας». Η κ. Πρόεδρος δεν κατονόμασε τον κλέφτη, αλλά σχεδόν όλοι έστρεψαν το βλέμμα προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Και θυμήθηκαν την κουβέντα που αποδίδεται στον Κίσσινγκερ, ο οποίος έλεγε ότι για να υποταχθούμε εμείς, οι ατίθασοι Έλληνες, πρέπει να υπονομευθεί η γλώσσα και οι ρίζες του πολιτισμού μας. Όπως κι έγινε. Τώρα νιώθει τις ίδιες απειλές η βασίλισσα της ΕΕ, η Γερμανία.

Βασιλείς και πληβείοι, Γερμανοί και Έλληνες, Ευρωπαίοι κι οι δύο, στην «ίδια» μοίρα. Στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου αστείο. Οι Γερμανοί φοβούνται, χωρίς ακόμα να το λένε ανοιχτά, ότι η λογική Κίσσινγκερ, θα εφαρμοστεί σ’ αυτούς, ότι θα τους ληστέψουν γλώσσα και «τρόπο ζωής», θα τους επιβάλλουν όσα έκαναν και κάνουν αυτοί στους Έλληνες με τη χρεοκοπία και τα Μνημόνια. Continue reading →

Ο πόλεμος εναντίον των μετρητών

Η μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων και τα χρέη παγκοσμίως, δημόσια και ιδιωτικά, έχουν φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ – ενώ μία από τις διαστρεβλώσεις που προκάλεσε η πολιτική των κεντρικών τραπεζών είναι οι φούσκες στην αγορά ακινήτων και η εξ αυτής κερδοσκοπία στα ενοίκια που απορροφούν πλέον όλο και μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων της μεσαίας και κατώτερης τάξης.

Το Χονγκ Κονγκ, στο οποίο τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα μεγάλων κοινωνικών αναταραχών,  αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου – ενώ ήδη στη Γερμανία τα ενοίκια αντιστοιχούν στο 50% περίπου του μηνιαίου μισθού. Continue reading →

Η τευτονική απειλή

Εάν δεν ερευνηθούν τα προβλήματα της ΕΕ, της Ευρωζώνης, της Γερμανίας και των υπολοίπων κρατών, καθώς επίσης εάν δεν αναζητηθούν από όλα τα κράτη μαζί βιώσιμες λύσεις, αργά ή γρήγορα τα μαύρα σύννεφα του φασισμού θα καλύψουν ξανά τον ουρανό της Ευρώπης – ως συνήθως με ευθύνη κυρίως της γερμανικής ελίτ, η οποία αρνείται πεισματικά να μάθει από το παρελθόν της που δυστυχώς μοιάζει περισσότερο με ποινικό μητρώο, παρά με ιστορία.

Τον 20ο αιώνα η Γερμανία διέλυσε δύο φορές τον εαυτό της και την ευρωπαϊκή τάξη, με εγκληματικούς και γενοκτόνους πολέμους, στην προσπάθεια της να υποδουλώσει την ήπειρο.

Θα ήταν τραγική ειρωνεία εάν τώρα, στην αρχή του 21ου αιώνα, η επανενωμένη Γερμανία, αυτή τη φορά ειρηνικά, καθώς επίσης με τις καλύτερες των προθέσεων, ανατρέψει για τρίτη φορά την ευρωπαϊκή τάξη» (J. Fischer, πρώην υπουργός εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας, σε άρθρο του το 2012 στην SZ). Continue reading →

Οι πόλεμοι των ελίτ

Ο «μισός κανόνας του χρυσού» που υιοθετήθηκε το 1922, κατά τον οποίο μόνο η Μ. Βρετανία και οι Η.Π.Α. όφειλαν να έχουν αντίκρισμα σε χρυσό, όσον αφορά τα νομίσματα τους απέτυχε – ενώ μεταξύ των ετών 1920 και 1930 αυξήθηκε το μίσος εναντίον των τραπεζών, καθώς επίσης των ιδιοκτητών τους. Οι άνθρωποι, άνεργοι και πεινασμένοι, ήθελαν να αποκτήσουν ξανά τα κράτη τον έλεγχο των νομισμάτων τους, τον οποίο είχαν παραδώσει ανόητα στις τράπεζες – με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει η εξουσία του καρτέλ. Ακολούθησε το κραχ του 1929, η Μεγάλη Ύφεση και ένας ακόμη παγκόσμιος πόλεμος. Continue reading →

Η στρατηγική τύφλωση των νεοελληνικών ελίτ

Θεόδωρος Ράκκας***

Η γνωστή ρήση του Θουκυδίδη «Ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του», από τον διάλογο Μηλίων-Αθηναίων, περιγράφει εύστοχα το πλαίσιο και τη χρονική συγκυρία, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η -κατά τα άλλα αναγκαία- επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα. Μπορεί μεν η αποτρεπτική ισχύς της χώρας, ειδικά στο σκέλος της αεροπορίας, να είναι ακόμα αξιόπιστη, αλλά το ελληνοτουρκικό ισοζύγιο ισχύος βαίνει σταθερά προς πλήρη ανατροπή.

Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός πως έχουμε φτάσει να συζητάμε, κρυφά και φωναχτά, για μια συνολική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών, από εκεί που κάποτε αναγνωρίζαμε σαν μοναδική διαφορά τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας; Συν τοις άλλοις, η εμφαντική υποχώρηση της Ελλάδας στο Μακεδονικό, αποτελεί συντριπτική ένδειξη ότι η εξωτερική της πολιτική ετεροκαθορίζεται. Ετεροκαθορίζεται από αυτούς με τους οποίους ο Ελληνισμός επέλεξε να συγκλίνει-ταυτιστεί, θεωρώντας ότι είναι το μοναδικό μέσο ανάσχεσης της τουρκικής απειλής. Continue reading →

Η σκιώδης οικονομική δικτατορία

Όταν η εξουσία είναι ανώνυμη, αόρατη, ασαφής και απομακρυσμένη όπως, για παράδειγμα, η Τρόικα, οι Βρυξέλλες, η Γερμανία, οι αγορές κοκ., τότε τόσο το άτομο, όσο και η κοινωνία δεν έχουν επίγνωση της υποταγής τους ή της ήττας τους – οπότε δεν εξεγείρονται και δεν αντιδρούν.  

.

«Μόνο μία δημοκρατική, υγιής κοινωνία αναπτύσσει την ικανότητα του ατόμου να σέβεται τους συνανθρώπους του, να εργάζεται δημιουργικά, να παράγει, να μην υπερχρεώνεται, να εξελίσσει τη λογική και την αντικειμενικότητα του, καθώς επίσης να έχει εκείνη την αίσθηση του εγώ, η οποία βασίζεται στην εμπειρία των δικών του παραγωγικών δυνάμεων«.

Continue reading →

Η αυτοκτονία της Ελλάδας

a_deep_hole__ramses_morales_izquierdo

Επειδή δεν βλέπουμε πλέον καμία δυνατότητα επιβίωσης του σημαντικότερου οικονομικού εγχειρήματος στην παγκόσμια ιστορία, της Ευρωζώνης, με ένοχο του εγκλήματος τη Γερμανία, δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν διαλύεται – πόσο μάλλον όταν διαφορετικά κινδυνεύει τόσο η ΕΕ, όσο και η ειρήνη. Continue reading →

Το σχέδιο “Ελληνική κρίση” – Γιατί επιλέχτηκε η Ελλάδα;

RUBEN-greece

Διαβάστε το άρθρο για τον Μασόνο που μίλησε για το σχέδιο «Ελληνική κρίση» όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στο NewsNow: H μυστική “λύση” των Rothschild για το ελληνικό “πρόβλημα”. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 18 Μαΐου 2008.

Η Ελλάδα επιλέχτηκε για να παίξει το ρόλο του κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πτώχευση, προκειμένου να «δημιουργήσει» το μεγάλο πρόβλημα για το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκειται να «βρει» τη «λύση» σύντομα. Continue reading →

Οι ελίτ και ο πόλεμος

shit_creek_web

Επειδή ο παγκόσμιος πλούτος έχει σταματήσει να αυξάνεται, ενώ τελειώνει παράλληλα η αναδιανομή των εισοδημάτων από τα κάτω προς τα επάνω που εντάθηκε μετά το 2008, είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθούν οι πολλαπλές συγκρούσεις Continue reading →