Ο άτυπος κοινωνικός πόλεμος – Χουλιγκανισμός και εγκληματικότητα

Σταύρος Λυγερός

Ένα χρόνο πριν από την εκδήλωση της κρίσης, στις αρχές του 2009, εκτιμούσα ότι «οι πολίτες παρακολουθούν με έκδηλη ανησυχία μια κρίση που απειλεί στην καλύτερη περίπτωση να επιδεινώσει την καθημερινότητά τους και στη χειρότερη να επιφέρει δραματική ανατροπή της. Όλα δείχνουν ότι από οικονομικής απόψεως τα χειρότερα είναι μπροστά κι όχι πίσω. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αυξάνονται οι πιθανότητες ενός κραχ, το οποίο θα πλήξει αυτά που οι άνθρωποι θεωρούν σταθερές στη ζωή τους: την εργασία, τη σύνταξη, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κτλ. Η βαθμιαία αποσταθεροποίηση του κοινωνικού ιστού συντελείται σ’ ένα περιβάλλον που έχει διαφοροποιηθεί ποιοτικά σε σύγκριση με το παρελθόν» (Καθημερινή, 12-3-2009).

Θυμήθηκα αυτό το άρθρο, με αφορμή τα προ ημερών επεισόδια με τους χούλιγκανς. Ο χουλιγκανισμός είναι μία μορφή του άτυπου κοινωνικού πολέμου, ο οποίος προϋπήρξε της κρίσης, αλλά η εκδήλωσή της τον ενέτεινε. Η άλλη όψη του του άτυπου κοινωνικού πολέμου είναι η διάχυτη εγκληματικότητα, η οποία δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας στους πολίτες. Continue reading →

Όταν οι κοινωνίες καταρρέουν, η βία και το έγκλημα ευημερούν

bbd25eb348a30a253edc07f290bb9ce5Η ανασφάλεια των πολιτών έχει φτάσει σε ανησυχητικούς δείκτες. Οι Έλληνες αισθάνονται απροστάτευτοι από τις ληστρικές επιθέσεις αδίστακτων κακοποιών.

Το έγκλημα στη χώρα μας αυξάνει με δραματικούς ρυθμούς. Η Ελλάδα, τα τρία τελευταία χρόνια, παρουσιάζει ιδιαίτερα μεγάλη ποσοστιαία ετήσια αύξηση των δεικτών της εγκληματικότητας.

Η ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας των πολιτών τελεί σε διακινδύνευση. Οι Έλληνες αυτο-οργανώνονται δημιουργώντας ομάδες αυτοπροστασίας. Η αυτοδικία αρχίζει να υποκαθιστά τη δημόσια τάξη και το κράτος, αφού χάθηκε ακόμη και η στοιχειώδης εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτό.

Η επιχειρησιακή ετοιμότητα της Ελληνικής Αστυνομίας φθίνει καθημερινά. Τα περιπολικά δεν έχουν βενζίνη και ελαστικά. Οι ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα είναι πλέον ασφυκτικές. Continue reading →