Ώρα αποτροπής απέναντι στην Τουρκία, η διεκδίκηση της Κρήτης δυστυχώς είναι μόνο η αρχή

Όταν ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν αναφερόταν σε αλλαγές ή σε νέες ερμηνείες της Λωζάννης και άλλων Συνθηκών, δεν ήταν μια θέση του αέρα. Έχει στρατηγικό βάθος. Συνήθως, όταν οι τουρκικές θέσεις διατυπώνονται στα αρχικά τους στάδια, μας φαίνονται ακραίες και εξωπραγματικές. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, και με τις υποχωρήσεις των ημετέρων, οι άλλοτε παράλογες τουρκικές θέσεις εμφανίζονται ως λογικές και οι δικές μας θέσεις ως ουτοπικές, οι οποίες, για να καταστούν ρεαλιστικές, θα πρέπει να γίνουν δεκτές οι αξιώσεις της Άγκυρας. Και όταν γίνουν δεκτές, θέτει νέες διεκδικήσεις στο τραπέζι.

Γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης
ΠΗΓΗ: SIGMALIVE

Οι Τούρκοι, εφόσον έχουν προχωρήσει σε έναν σχεδιασμό διαμελισμού της κυπριακής ΑΟΖ μεταξύ της ίδιας και των γειτονικών χωρών, σήμερα έρχονται να τον συμπληρώσουν με ένα άλλο θεωρητικό μοντέλο: Ότι μόνον το ένα τέταρτο της Κρήτης ανήκει στην Ελλάδα και, ως εκ τούτου, ο καθορισμός της ΑΟΖ θα πρέπει να καθοριστεί με έναν τρόπο όπως η Άγκυρα τον αντιλαμβάνεται, δημιουργώντας μια τουρκική λίμνη. Μυρίζονται αέριο και επιδιώκουν να βάλουν χέρι στην Κρήτη. Continue reading →

Που στέλνει το Barbaros η Τουρκία – Χάρτες με τις τουρκικές “τρέλες”

Που στέλνει η Τουρκία το Barbaros για να στείλει μήνυμα κλιμάκωσης της έντασης που εδώ και μήνες “αυξομειώνει” στα ελληνοτουρκικά και στην Κύπρο; Οι χάρτες δείχνουν την περιοχή που σύμφωνα με τα όσα παράλογα υποστηρίζει η Άγκυρα, αποτελούν “τουρκική υφαλοκρηπίδα”.

Η Τουρκία παίζει το “παιχνίδι” με τους χάρτες διαρκώς, θέλοντας μ΄ αυτό τον τρόπο να βάλει στο τραπέζι 100 για να πάρει τα 50, πιέζοντας αν χρειαστεί και στρατιωτικά.

Το ερώτημα είναι τι θα πράξει η Ελλάδα με την παρουσία του Barbaros στην περιοχή. Θα το αντιμετωπίσει πιθανότατα όπως και στην κυπριακή ΑΟΖ. Με περιορισμένη αλλά δυναμική ναυτική παρουσία.

Το μεγάλο πρόβλημα για το οποίο θα κληθεί να πάρει αποφάσεις η ελληνική κυβέρνηση είναι τι θα κάνει αν η Τουρκία προχωρήσει παραπέρα και επιχειρήσει να ¨τρυπήσει” υφαλοκρηπίδα με γεωτρύπανο στην συγκεκριμένη περιοχή. Οι πληροφορίες λένε ότι υπάρχει και σχέδιο και απόφαση για να υλοποιηθεί…πηγη

Ο πειρασμός της κλιμάκωσης και ο φόβος του μπούμεραγκ

Σταύρος Λυγερός

Έχοντας ουσιαστικά αποτύχει με τις απειλές και με διπλωματικές κινήσεις να εμποδίσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Ερντογάν παραμένει αντιμέτωπος με το δίλημμά του: Ή θα πρέπει να καταπιεί τις απειλές του, ή θα πρέπει να κλιμακώσει, ελπίζοντας πως με τον τρόπο αυτό θα επιτύχει όσα δεν έχει επιτύχει ως τώρα. Φοβάται, όμως, μήπως η κλιμάκωση του γυρίσει μπούμεραγκ.

Η μόνη δυνατότητα κλιμάκωσης είναι να μετατραπεί σε παράγοντα πρόκλησης αστάθειας. Ουσιαστικά, να στείλει το μήνυμα στους πάντες ότι χωρίς την Τουρκία, δηλαδή χωρίς να της δοθεί μερίδιο, η αναγκαία για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων σταθερότητα και ασφάλεια δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό, ωστόσο, είναι εύκολο στα λόγια, αλλά δύσκολο στην πράξη. Continue reading →

Στο κενό η προσπάθεια Ερντογάν να βρει εταίρους στην αρπαγή

Σταύρος Λυγερός

Αν και είναι ακόμα νωρίς για οριστικά συμπεράσματα, οι πρώτες ενδείξεις για την γεώτρηση της ExxonMobil στο θαλάσσιο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ είναι –σύμφωνα με πληροφορίες– εξαιρετικά ελπιδοφόρες, γεγονός που επιτείνει τη νευρικότητα του Ερντογάν. Δε είναι τυχαία η πρόσκληση που απηύθυνε η πετρελαϊκή εταιρεία προς τους υπουργούς Εξωτερικών και Ενέργειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και προς την Αμερικανίδα πρέσβειρα στη Λευκωσία να επισκεφθούν την πλατφόρμα και να ενημερωθούν από τον αντιπρόεδρο και τους τεχνικούς της ExxonMobil.

Εάν, λοιπόν, οι πρώτες ενδείξεις για μεγάλο κοίτασμα επιβεβαιωθούν, η δυναμική που έχει αναπτυχθεί στο ενεργειακό τοπίο της Ανατολικής Μεσογείου θα προσλάβει νέες διαστάσεις. Αυτό δεν αφορά μόνο την κυπριακή ΑΟΖ και τις ΑΟΖ γειτονικών χωρών, αλλά και την ελληνική υφαλοκρηπίδα νότια της Κρήτης. Continue reading →

Το τουρκικό δόγμα για τα ενεργειακά δια στόματος Γιλντιρίμ

Η ρητορική της έντασης και των απειλών που επιστρατεύει η Άγκυρα επεκτείνεται και κατά των εταιρειών, που πραγματοποιούν έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ, αν και είναι προφανές ότι ο αδύνατος κρίκος παραμένει η Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία επιχειρεί με ιδιαίτερα προσεκτικές διατυπώσεις να διαμορφώσει νέους κανόνες συμπεριφοράς και νέες προσεγγίσεις ως προς το διεθνές δίκαιο. Ένα διεθνές δίκαιο κομμένο ραμμένο στο επεκτατικό κοστούμι του καθεστώτος Ερντογάν.

Είναι σαφές πως η συμπεριφορά αυτή του καθεστώτος Ερντογάν είναι αποτέλεσμα και της ανοχής που επιδείκνυαν ισχυροί παίκτες της διεθνούς κοινότητας έναντι της Τουρκίας. Προ ημερών, ο πρόεδρος της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης Μπιναλί Γιλντιρίμ επιχείρησε να περιγράψει το πλαίσιο, μέσα στο οποίο κινείται η Άγκυρα αναφορικά με τις ενεργειακές δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην κυπριακή ΑΟΖ. Οι θέσεις που διατύπωσε ο κ. Γιλντιρίμ κωδικοποιούνται ως εξής: Continue reading →

Έκτακτη σύσκεψη Ερντογάν και στρατηγών: «Θα λάβουμε κρίσιμες αποφάσεις για Αιγαίο-Αν. Μεσόγειο»

Το συμβούλιο εθνικής ασφάλειας συγκάλεσε εκτάκτως πριν από λίγη ώρα ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν εν μέσω κρίσιμων και επικίνδυνων εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πιο συγκεκριμένα ο Τούρκος πρόεδρος ανέφερε πως θα «ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για Ανατολική Μεσόγειο, Αιγαίο και Συρία», αλλά θεωρείται σίγουρο πως το βάρος της κρίσιμης αυτής σύσκεψης θα πέσει στο ενεργειακό, καθώς ο τουρκικός εκνευρισμός έχει φτάσει στα ύψη.

Το σύνολο των τουρκικών ΜΜΕ αναφέρει ήδη πως πρόκειται για το πιο κρίσιμο της χρονιάς.

Πριν την έναρξη του συμβουλίου ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε: Continue reading →

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η ρητορική της έντασης και των απειλών που επιστρατεύει η Άγκυρα επεκτείνεται και κατά των εταιρειών, αν και είναι προφανές ότι ο αδύνατος κρίκος παραμένει η Κυπριακή Δημοκρατία.

Η Τουρκία επιχειρεί με ιδιαίτερα προσεκτικές διατυπώσεις να διαμορφώσει νέους κανόνες συμπεριφοράς και νέες προσεγγίσεις ως προς το… διεθνές δίκαιο. Ένα διεθνές δίκαιο κομμένο ραμμένο στο επεκτατικό κοστούμι του καθεστώτος Ερντογάν.

Είναι σαφές πως η συμπεριφορά αυτή του καθεστώτος Ερντογάν είναι αποτέλεσμα και της ανοχής που επιδείκνυαν ισχυροί παίκτες της διεθνούς κοινότητας έναντι της Τουρκίας. Continue reading →

Πως η Τουρκία μοιράζει ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ

Λόγω της ενεργειακής κινητικότητας εντός της κυπριακής ΑΟΖ, η Τουρκία προσπαθεί με λεονταρισμούς να εκφοβίσει την Ελλάδα και την Κύπρο. Η εν εξελίξει γεώτρηση της αμερικανικής ExxonMobil στο θαλάσσιο οικόπεδο 10 στο στόχο «Δελφύνη» της κυπριακής ΑΟΖ έχει οδηγήσει την Άγκυρα σε σπασμωδικές κινήσεις για την πραγμάτωση μακροχρόνιας στρατηγικής, η οποία εστιάζει στον έλεγχο των θαλασσίων οδών σε Ιόνιο, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Συστατικό στοιχείο της εν λόγω στρατηγικής συνιστά η καταστρατήγηση της σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και των συμφωνιών της Κυπριακής Δημοκρατίας που οριοθετούν τις ΑΟΖ με τρίτες χώρες όπως η Αίγυπτος, το Ισραήλ και ο Λίβανος. Ως τακτική καταστρατήγησης του διεθνούς δικαίου και των υφιστάμενων συμφωνιών για τις θαλάσσιες ζώνες σε Ιόνιο, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο επιλέγεται από την Άγκυρα η προσέγγιση με τις Αλβανία και Λιβύη. Continue reading →

Τουρκικά παιχνίδια με τα θαλάσσια σύνορα – Που το πάει με την ΑΟΖ

Κάντε κλίκ πάνω στον χάρτη για να τον δείτε σε μεγάλο μέγεθος

Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία έχουν υπογράψει οι περισσότερες χώρες, όχι όμως και η Τουρκία, ορίζει με σαφήνεια το πώς προσδιορίζεται η έκταση της υφαλοκρηπίδας μιας χώρας και αντίστοιχα της ΑΟΖ της.

H Τουρκία επιμένει στην πάγια πρακτική της να αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο έχει διαμορφωθεί το δίκαιο της θάλασσας και συνολικά το διεθνές δίκαιο και η διεθνής πρακτική πάνω στο θέμα της υφαλοκρηπίδας και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών. H χθεσινή έμμεση απειλή της Αγκυρας προς την ExxonMobill και οι ανακοινώσεις για γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ επειδή έχει δώσει άδεια η… Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, δείχνει ότι η στρατηγική της έντασης θα συνεχιστεί.

Ως γνωστόν η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία έχουν υπογράψει οι περισσότερες χώρες, όχι όμως και η Τουρκία, ορίζει με σαφήνεια το πώς προσδιορίζεται η έκταση της υφαλοκρηπίδας μιας χώρας και αντίστοιχα της ΑΟΖ της.

Τόσο η υφαλοκρηπίδα όσο και η ΑΟΖ εκτείνονται σε απόσταση 200 ν.μ. από τις ακτές της χώρας, εκτός και εάν η περιοχή είναι μικρότερη οπότε ακολουθείται η αρχή της μέσης γραμμής.

Η διαφορά ανάμεσα στην υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ δεν αφορά την έκταση –καθώς η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ συμπίπτουν ως προς την έκταση– αλλά τον ορισμό και το καθεστώς. Η υφαλοκρηπίδα μιας χώρας αφορά τον πυθμένα και το υπέδαφος και υπάρχει αυτοδικαίως και εξ υπάρχης, δεν χρειάζεται δηλαδή κάποια κήρυξη. Αντίθετα, η ΑΟΖ αφορά και το νερό και την επιφάνειά τους και την οικονομική τους εκμετάλλευση και την προστασία και τον έλεγχο και απαιτεί την απόφαση κήρυξης μιας ΑΟΖ.

Τα νησιά έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι ρητά η Σύμβαση αναφέρει ότι τα νησιά έχουν τη δική του υφαλοκρηπίδα και τη δική τους ΑΟΖ. Αυτό σημαίνει ότι μετράμε γύρω από ένα νησί τα 200 ν.μ.

Την αρχή αυτή περί της αυτοτελούς υφαλοκρηπίδας των νησιών την έχουν πρώτα και κύρια κάνει πράξη οι χώρες εκείνες που έχουν και τις πιο μεγάλες ΑΟΖ, ακριβώς επειδή έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ γύρω από νησιωτικές περιοχές που βρίσκονται στην επικράτειά της.

Για παράδειγμα η Γαλλία είναι η παγκόσμια πρωταθλήτρια ως προς την ΑΟΖ γιατί διαθέτοντας υπερπόντιες νησιωτικές ΑΟΖ φτάνει συνολικά τα 11.691.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. ΑΟΖ. Ακολουθούν, πολύ κοντά οι ΗΠΑ, που διαθέτουν μικρά νησιωτικά συμπλέγματα στον Ειρηνικό Ωκεανό και φτάνουν συνολικά τα 11.351.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και τρίτη η Αυστραλία με 8.505.348 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σε όλες τις περιπτώσεις έχει γίνει δεκτό ότι τα νησιά διαθέτουν αυτοτελή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Η Τουρκία αμφισβητεί το διεθνές δίκαιο

Η Τουρκία παραδοσιακά αμφισβητεί αυτό τον ορισμό τόσο της υφαλοκρηπίδας, όπως έκανε σαφές ήδη από τη δεκαετία του 1970, όσο και της ΑΟΖ. Το βασικό σημείο της Τουρκικής αμφισβήτησης είναι η θέση ότι τα νησιά δεν διαθέτουν αυτοτελή υφαλοκρηπίδα και ότι τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να χαραχθούν τα όριά τους με βάση τις ηπειρωτικές αρχές, είτε μετρώντας 200 ν.μ. από αυτές είτε με βάση τη μέση γραμμή.

Ως προς τα νησιά ειδικά, η τουρκική αμφισβήτηση αφορά τα νησιά του Αιγαίου για τον προσδιορισμό των ορίων της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, την Κρήτη, τα Δωδεκάνησα –και ιδίως τη Ρόδο, την Κάρπαθο και το Καστελόριζο– και φυσικά την Κύπρο. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις υποστηρίζει ότι δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι έχουν δική τους αυτοτελή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ και ότι πρέπει να υπολογιστεί με βάση τις ηπειρωτικές ακτές. Υποστηρίζουν δε ότι οι γενικές αρχές του δικαίου της θάλασσας δεν μπορούν να έχουν εφαρμογή στην περίπτωση της Μεσογείου, λόγω των ειδικών χαρακτηριστικών της.

Ειδικά για την Κύπρο η τουρκική αμφισβήτηση είναι πολυεπίπεδη. Καταρχάς η Τουρκία και εδώ αμφισβητεί εάν η Κύπρος μπορεί να έχει δική της αυτοτελή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Σε αυτή τη βάση αμφισβητεί συνολικά την κήρυξη ΑΟΖ που έχει κάνει η Κυπριακή Δημοκρατία ήδη από το 2004. Έπειτα η Τουρκία θεωρεί ότι πρέπει να δούμε χωριστά τις περιοχές που ανήκουν στην ΑΟΖ της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» (το «ψευδοκράτος») και αυτές της «Νοτίου Κύπρου». Και τέλος αμφισβητεί το δικαίωμα της Κυπρικής Δημοκρατίας να εκμεταλλεύεται πλουτοπαραγωγικούς πόρους εντός της ΑΟΖ, εφόσον ουσιαστικά δεν μπορούν να απολαύσουν τα σχετική οφέλη και οι Τουρκοκύπριοι. Ειδικά αυτές οι αμφισβητήσεις αφορούν την πάγια θέση της Τουρκίας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι μπορεί να ασκήσει πλήρη δικαιώματα κυριαρχίας.

Το επίδικο της αντιπαράθεσης: τα κοιτάσματα φυσικού αερίου

Τα όνειρα της Άγκυρας

Το ενδιαφέρον για τις ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο αναζωπυρώθηκε μετά το 2009 μέσα από τις διαδοχικές ανακαλύψεις  μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου.

Πρώτα ανακαλύφθηκε από μια κοινοπραξία με συμμετοχή της αμερικανικής Noble Energy το κοίτασμα Ταμάρ έξω από την ακτή του Ισραήλ με περίπου 320 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αποδεδειγμένων και πιθανών αποθεμάτων. Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν την επόμενη χρονιά η ανακάλυψη, πάλι στην ισραηλινή ΑΟΖ, του κοιτάσματος «Λεβιάθαν», με 600 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αποδεδειγμένων και πιθανών αποθεμάτων. Βορειοδυτικά του «Λεβιάθαν», εντός της κυπριακής ΑΟΖ, βρέθηκε και το κοίτασμα «Αφροδίτη», με αποδεδειγμένα και πιθανά αποθέματα 130 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων.

Όμως, τη διαφορά πραγματικά την έκανε το 2015 η ανακάλυψη εντός της αιγυπτιακής ΑΟΖ του γιγαντιαίου κοιτάσματος Ζορ που έχει ένα εκτιμώμενο απόθεμα 850 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου.

Οι ανακαλύψεις αυτές έδωσαν νέα ώθηση στον αγώνα δρόμου για τη διαμοίραση των κοιτασμάτων και ανέδειξαν το ενδεχόμενο τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα να έχουν σημαντικές δυνατότητες εκμετάλλευσης. Αντίθετα, η ίδια η Τουρκία για άλλη μια φορά, όπως παλαιότερα και με το χώρο του Αιγαίου, αισθάνθηκε ότι θα κινδύνευε να βρεθεί έξω από τη μοιρασιά ιδιαίτερα κρίσιμων πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Οι τουρκικές μεθοδεύσεις

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η Τουρκία προσπαθεί να περάσει τη δική της άποψη για το πώς πρέπει να γίνει η οριοθέτηση των ΑΟΖ στην περιοχή. Η τουρκική πρόταση στηρίζεται στην αντίληψη ότι ούτε η Κύπρος ούτε η Κρήτη ούτε η Ρόδος έχουν δική τους αυτοτελή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ καθώς και σε μια αυθαίρετη διάκριση ανάμεσα σε ΑΟΖ της «Νοτίου Κύπρου»  και σε ΑΟΖ της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου». Με αυτό τον τρόπο η Τουρκία διεκδικεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας όπως και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ευσεβείς πόθοι

Ο τρόπος που η Τουρκία επιχειρεί να μεθοδεύσει μια τέτοια αλλαγή της κατανομής, έστω και σε παραβίαση των αρχών του δικαίου της θάλασσας, είναι μέσα από προτάσεις που κάνει προς όλες τις χώρες της περιοχής για διμερείς συμφωνίες αμοιβαίας οριοθέτησης της ΑΟΖ, προσφέροντας στην κάθε μία το «δέλεαρ» της παραχώρησης τμήματος των εκτάσεων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της κυπριακής ΑΟΖ.

Ζητά έτσι από τον Λίβανο να καταγγείλει τη συμφωνία που έχει με την Κύπρο από το 2007, «προσφέροντας» του μάλιστα το οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ. Αντίστοιχα, προτείνει ουσιαστικά στην Αίγυπτο να μην ακολουθήσει την οριοθέτηση που έχει συμφωνήσει με την Κύπρο ήδη από το 2013 αλλά να αποδεχτεί την τουρκική πρόταση να ακολουθηθεί η μέση γραμμή ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Τουρκία, κάτι που επίσης θα σήμαινε την παραχώρηση στην Αίγυπτο «οικοπέδων» της κυπριακής  ΑΟΖ. Ως προς την οριοθέτηση με το Ισραήλ η Τουρκία προτείνει και εδώ μια κατανομή με την οποία διεκδικεί μέρος και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας αλλά και της κυπριακής ΑΟΖ.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι προτάσεις που κάνει η Τουρκία προς τη Λιβύη και οι οποίες μάλιστα παρουσιάστηκαν στην λιβυκή πλευρά από τη μεριά του Τούρκου υπουργού Άμυνας Χουλουσί Ακάρ.

Εκεί η Τουρκία αρνείται ότι η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κάσος έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και η μέση γραμμή χαράσσεται με κριτήριο τις τουρκικές ακτές. Με αυτό τον τρόπο η Τουρκία διεκδικεί σημαντικό μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και την ίδια ώρα προσφέρει στη Λιβύη επιπλέον 16.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα υφαλοκρηπίδας.

Μάλιστα, οι τουρκικοί χάρτες δεν περιορίζονται στην αμοιβαία οριοθέτηση ανάμεσα σε Τουρκία και Λιβύη αλλά και προτείνουν προς τη λιβυκή πλευρά να εφαρμόσει τις ίδιες αρχές και στη συνολική της οριοθέτηση ως προς την ελληνική υφαλοκρηπίδα ακολουθώντας την οριοθετική γραμμή δυτικά σε όλο το μήκος της Κρήτης. Με αυτό τον τρόπο, όμως, προστίθενται στην λιβυκή υφαλοκρηπίδα και δυνάμει ΑΟΖ συνολικά 39.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Οι τουρκικές αυτές προτάσεις δεν αμφισβητούν μόνο το διεθνές δίκαιο και ειδικά τους σαφείς προσδιορισμούς της Σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας αλλά και τις ίδιες τις συμφωνίες οριοθέτησης που έχουν ήδη υπογραφεί στην περιοχή με πρωτοβουλία και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Εντάσσονται, όμως, κατά την πάγια τουρκική πρακτική, στη δημιουργία συνολικότερου κλίματος για την αμφισβήτηση των συμφωνηθέντων και για μη τήρηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου στο όνομα των «ειδικών συνθηκών» της ανατολικής Μεσογείου. Μια τέτοια προσπάθεια ορίζοντα έχει μια διαπραγμάτευση στην οποία η Τουρκία εκτιμά ότι θα βγει δικαιωμένη.

Είναι ουσιαστικά μια τακτική δημιουργίας «γκρίζων ζωνών» που δεν περιορίζεται στους χάρτες και σε πολιτικές προτάσεις αλλά και στην παρενόχληση δραστηριοτήτων και κυρίως ερευνών για υδρογονάνθρακες που θα επικύρωναν την σημερινή ισορροπία και κατάσταση.

Αυτό είναι πιο έντονο από τη στιγμή που η Τουρκία δεν διεκδικεί στο συγκεκριμένο θέμα απλώς μια προβολή ισχύος αλλά πραγματικό και σημαντικό μερίδιο από τα διαθέσιμα αποθέματα φυσικού αερίου σε μια περίοδο όπου εκτιμά ότι αυτό είναι σημαντικό για τη συνολική αναπτυξιακή της πορεία…πηγη