ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ… ΔΙΩΓΜΕΝΟΣ ΑΠ΄ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ!

«ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ»

Γράφει ο  Κωνσταντινος Καλιμαυκιδης
Πρωί μόλις είχε ανοίξει το εμπορικό που εργαζόμουν στα 16 μου, όταν παρκάρει ένας πελάτης απέναντι και θέλησε να διασχίσει τον δρόμο για να μπει στο μαγαζί .
Αμέσως εμφανίστηκε ένας τροχονόμος και άρχισε να γράφει κλίση ανυποχώρητος στα παρακάλια του για τον σύντομο χρόνο.
Ήταν ένας γυρολόγος δοσατζής της εποχής ειδών προικός.
Tίποτε το όργανο, δεν καταλάβαινε από λόγια ούτε αν ο άλλος έκανε είσπραξη, σεφτέ, πρωινό χερικό και παρόμοια.

Continue reading →

ΤΙ ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ;

«Όταν κανείς ενδιαφέρεται για την τύχην ενός έθνους ή ενός ανθρώπου, πρέπει να τους μιλάει την γλώσσαν της λογικής και της αλήθειας.

Θα ’θελα αν είναι δυνατόν να τ’ ακούσει ολόκληρη η Ελλάς.

Τυχοδιώκτες κάθε χώρας έσπευσαν να την υπερασπιστούνε, πολύ λίγοι ενδιαφέρονται γι’ αυτήν από ζήλον αφιλοκερδή… Continue reading →

Αγαθονήσι: Η αδιαμφισβήτητη ελληνική κυριαρχία

Η ιστορία του νησιού από την αρχαιότητα έως σήμερα – Οι γειτονικές νησίδες – Το παντελώς, αστήρικτο, τουρκικό ενδιαφέρον για τα Δωδεκάνησα – Χάρτες και επίσημα στοιχεία

Τις τελευταίες μέρες ήρθε στην επικαιρότητα, μετά τις αλλεπάλληλες προκλητικές τουρκικές δηλώσεις και τις απαντήσεις της ελληνικής πλευράς, το πανέμορφο Αγαθονήσι, το βορειότερο από τα Δωδεκάνησα. Θα γράψουμε μερικά στοιχεία, όχι ιδιαίτερα γνωστά γι’ αυτό και θα αναφερθούμε στις Συνθήκες από τις οποίες αποδεικνύεται η αναμφισβήτητη ελληνική κυριαρχία. Continue reading →

Μπάλτο: Ο σκύλος που λατρεύτηκε σαν ήρωας γιατί αψήφησε τα πάντα και έσωσε μια ολόκληρη πόλη της Αλάσκας το 1925 (εικόνες)

Gunnar Kaasen with Balto/Image: Anchorage Daily News

Ο Ιανουάριος του 1925 στην πόλη Νομ της Αλάσκας ήταν από τους δυσκολότερους που είχε να διαχειριστεί η μικρή αυτή πόλη. Η βαρυχειμωνιά δεν ήταν η μόνη δυσκολία, αφού στην πόλη παρουσιάστηκε μια πανδημία διφθερίτιδας. 

Το Άνκορατζ, πάνω από 800 χιλιόμετρα μακριά, ήταν το κοντινότερο μέρος με ικανό απόθεμα φαρμάκων, μόνο που η κακοκαιρία το έκανε απροσπέλαστο.

Η παροιμιώδης βαρυχειμωνιά της Αλάσκας, εκεί που οι θερμοκρασίες κλειδώνουν ακόμα και στους -40 βαθμούς Κελσίου και το χιόνι και ο πάγος μετριούνται σε μέτρα, προσυπέγραφε τον βέβαιο θάνατο της πόλης.

Τα αεροπλάνα δεν πετούσαν και το μοναδικό ανοιχτό μονοπάτι ήταν ένας εμπορικός δρόμος μήκους 1.000 χιλιομέτρων που συνέδεε τη Νομ με τον σιδηροδρομικό σταθμό της Νενάνα. Με έλκηθρο, το ταξίδι θα έπαιρνε κάνα μήνα, πολύ αργά δηλαδή για να περιοριστεί η πανδημία που απειλούσε τις ζωές όλων των κατοίκων. Continue reading →

Skanderbeg: Η Αλβανική μεραρχία SS – Πολεμούσαν και έσπερναν το θάνατο για τον Α. Χίτλερ

Σε όλες τις κατακτημένες περιοχές οι Γερμανοί συνέλεξαν ένοπλα τμήματα και μονάδες κατά κύριο λόγο για την καταπολέμηση των παρτιζάνων. Ένα από τα χειρότερα ήταν η 1η Αλβανική Μεραρχία…

H Αλβανία κατελήφθη από τους Ιταλούς τον Απρίλιο του 1939. Μετά την κατάληψη Ελλάδας και Γιουγκοσλαβίας η ιταλική Αλβανία επεκτάθηκε εδαφικά περιλαμβάνοντας ακόμα και το Κόσσοβο, πραγματοποιώντας το όνειρο των Αλβανών εθνικιστών για τη «Μεγάλη Αλβανία».

Οι Αλβανοί, υπό την προστασία των Ιταλών, άρχισαν τις σφαγές Ελλήνων, Σέρβων και Μαυροβούνιων. Σταδιακά στο Κόσσοβο, ειδικά, σύντομα ο σερβικός πληθυσμός είχε είτε εκδιωχθεί, είτε πεθάνει. Μετά την ιταλική συνθηκολόγηση, το 1943, οι Γερμανοί πήραν υπό την προστασία τους, τους Αλβανούς που συνεργάζονταν με τους Ιταλούς και ειδικά την “Μπάλι Κομπετάρ”, την αλβανική «πολιτοφυλακή» που ευθύνεται για χιλιάδες θανάτους. Continue reading →

Αποτροπή με απειλή γενικευμένης σύρραξης το δόγμα του Ανδρέα

Βαγγέλης Γεωργίου

Δύο από τους ισχυρότερους άνδρες της άμυνας των ΗΠΑ στέκονται πάνω από έναν χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου. Τον Φεβρουάριο του 1985, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου, ο υπουργός Άμυνας Caspar Weinberger δείχνει στον στρατηγό John Vessey έναν εξαιρετικά «απλοποιημένο» χάρτη της περιοχής δίχως να υπάρχουν τα νησιά του Αιγαίου. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα έμπαιναν στον κόπο να δείξουν και τον ιδιοκτήτη τους. Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των νήσων ήταν φανερή. Ωστόσο, στην Αθήνα τα αντανακλαστικά της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα λειτουργούσαν πολύ διαφορετικά απ’ ότι στο παρελθόν. Μέσα από αδημοσίευτα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών, φαίνεται Τούρκοι και Αμερικανοί αντιμετώπισαν μια άλλου είδους ελληνική ηγεσία.

Οι Δυτικοί είχαν ηρεμήσει μετά την επανένταξη της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ το 1980. Η αμφιλεγόμενη δέσμευση του Έλληνα υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Αβέρωφ ότι «το Αιγαίο, στο οποίο έχουμε μερικές διαφορές με την Τουρκία, πρέπει να μας ενώνει [Έλληνες και Τούρκους] και όχι να μας χωρίζει» είχε χαρίσει ένα ωραίο χαμόγελο στον Γ.Γ. ΝΑΤΟ. Ήταν η εποχή που οι ελληνικές κυβερνήσεις φρόντιζαν «να δημιουργηθεί κατάλληλα στην τουρκική πλευρά η ελπίδα ότι σε κάποια δεδομένη στιγμή μπορεί να συζητήσωμε (..) οποιαδήποτε χάραξη οριοθετικής γραμμής» (Κωνσταντίνος Καραμανλής, Αρχείο Γεγονότα & Κείμενα, τ.11). Continue reading →

Σκάστε, καινούργιοι

 

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Σχόλιο : Κάποιος πρέπει να μεταφράσει και να το στείλει στον τουρκικό τύπο απέναντι.

Η τουρκική επιθετικότητα που κορυφώνεται τις τελευταίες βδομάδες δεν έχει χτιστεί επάνω στις απαιτήσεις της γειτονικής χώρας.

Έχει χτιστεί πέτρα-πέτρα πάνω στη διαρκή υποχώρηση της ελληνικότητας.

Όχι πάνω στη στρατιωτική ικανότητα των παραταγμένων δυνάμεων.

Αλλά, πάνω στη διαρκή παραίτηση της Ελλάδας από την ιστορία της.

Όταν ο Έρντοαν μιλάει με θράσος για γαλάζια πατρίδα, αναφερόμενος στο Αιγαίο, ξέρει ότι κανείς δεν θα του απαντήσει ότι η δική του πατρίδα δεν είναι γαλάζια, αλλά κόκκινη.

Από τις στέπες της Μογγολίας. Continue reading →

Η αδικημένη νικήτρια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου

German–Turkish Treaty of Friendship

German–Turkish Treaty of Friendship

ΜΑΡΚΟΣ ΤΡΟΥΛΗΣ

Η Τουρκία είναι μία εκ των «νικητριών χωρών» του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, εισερχόμενη τον Φεβρουάριο του 1945, μόλις δύο μήνες πριν από την οριστική λήξη του. Η αναίμακτη αυτή συμμετοχή είχε ως αποτέλεσμα αφενός να λάβει μερίδιο της αμερικανικής βοήθειας μετά τον πόλεμο, αφετέρου να θεωρεί εαυτήν –διά στόματος Αχμέτ Νταβούτογλου– αδικημένη επειδή δεν προσάρτησε τα Δωδεκάνησα.

Η επόμενη ημέρα της Συνθήκης της Λοζάνης βρήκε τη νεοϊδρυόμενη Α΄ Τουρκική Δημοκρατία απολύτως καθημαγμένη.

Τα κεμαλικά στρατεύματα είχαν καταφέρει μεγάλη νίκη στο πεδίο της μάχης, αλλά το κόστος υπήρξε τεράστιο, με τις επιπτώσεις εκείνων των γεγονότων να είναι εμφανείς έως και σήμερα.

Η οικονομία ήταν καταστραμμένη, η γραφειοκρατία ανύπαρκτη, και κυρίως η ανθρωπολογία απολύτως κατακερματισμένη, με την αίσθηση του ανήκειν σε μια κοινή εθνική ταυτότητα να αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση των επόμενων ετών. Continue reading →

Ξαναγράφει την Ιστορία της η Αλβανία του Ράμα: Αγιογραφία για συνεργάτη των Ναζί

Η έκφραση «την ιστορία τη γράφουν οι νικητές» είναι τόσο αόριστη, ώστε να μπορεί ταυτόχρονα να ερμηνεύεται με διαμετρικά αντίθετο τρόπο. Ανάλογα με το τι σημαίνει η λέξη «ιστορία» και για ποια ιστορία μιλούμε, ανάλογα με το τι σημαίνει «νικητές» και για τι είδους νίκη μιλούμε. Διότι και πολλές ιστορίες για την ίδια εποχή υπάρχουν, αλλά έχουμε και νικητές που αργότερα ηττήθηκαν.

Του Αθανάσιου Γκότοβου

Την ιστορία τη γράφουν συγγραφείς που, ανάλογα με τις πληροφορίες που διαθέτουν, τη μεθοδολογία άντλησης και διαχείρισης αυτών των πληροφοριών, αλλά κυρίως ανάλογα με το αν η προσπάθειά τους εντάσσεται ή όχι σε κάποιο πολιτικο-ιδεολογικό «συγκείμενο», παράγουν συγκεκριμένες ή αόριστες, ακριβείς ή ανακριβείς, ελλιπείς ή πλήρεις, πολιτικά επιθυμητές ή ρεαλιστικές, ιδεολογικά εξαρτημένες ή ανεξάρτητες απεικονίσεις της ιστορικής πραγματικότητας.

Ορισμένες από αυτές τις «ιστορίες», λόγω της εργαλειακής τους χρησιμότητας και όχι λόγω της ακρίβειας ή της ποιότητάς τους, υιοθετούνται – όταν δεν γράφονται κατά παραγγελία – από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και μέσω της εκπαίδευσης και των λοιπών μηχανισμών «διαφώτισης» διοχετεύονται στο ευρύ κοινό και γίνονται η «επίσημη ιστορία». Continue reading →