Δεν είναι ο Ερντογάν, είναι η Τουρκία «ηλίθιε» – Κοινός παρονομαστής η «τουρκοϊσλαμική σύνθεση»

Στο χθεσινό άρθρο «Μαζική υστερία ο στρατιωτικός χαιρετισμός – Μιλάει το «γονίδιο»» ανίχνευσα τις ιστορικές ρίζες του εθνικισμού-επεκτατισμού που σαρώνει την Τουρκία. Αυτός επανήλθε στο προσκήνιο όταν το 2012 ο Ερντογάν κέρδισε τον εσωτερικό πόλεμο στην Τουρκία κι απελευθερώθηκε από τις σκοπιμότητες που του επέβαλε η δεκαετής σύγκρουση με το μετακεμαλικό κατεστημένο. Από το 2012, λοιπόν, όταν ολοκληρώθηκε η πρώτη μεταπολίτευση και οι νεοοθωμανοί επικράτησαν, ο αρχηγός τους άρχισε να ξεδιπλώνει την ατζέντα του, η ιδεολογική βάση της οποίας είναι η «τουρκοϊσλαμική σύνθεση».

Η ατζέντα Ερντογάν δεν περιλάμβανε μόνο τη σταδιακή ισλαμοποίηση της καθημερινής ζωής στην Τουρκία. Περιλάμβανε και την μετατροπή της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη με ηγεμονικές βλέψεις εις βάρος γειτονικών χωρών από αυτές των κεμαλικών προκατόχων του. Αυτό δεν ενοχλούσε τη Δύση, δεδομένου ότι η οποία ασκεί πολιτική στην περιοχή για τον εαυτό της κι όχι για τη Δύση. Continue reading →

Τουρκία: Διαλυμένη η Αεροπορία της, κι όμως απειλεί… επειδή εμείς τους μάθαμε ότι αυτό “δουλεύει”

Οι αναφορές μέσα από τους εξειδικευμένους -και μη- αμυντικούς και ειδησεογραφικούς ιστότοπους, σχετικά με το ζήτημα της παράδοσης ή μη των F-35 στην Τουρκική Αεροπορία σε πρώτη φάση, της παραλαβής των S-400 τον περασμένο Ιούλιο και της πρόσφατης έναρξης διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία σχετικά με το ενδεχόμενο της απόκτησης μαχητικών Su-57 ή Su-35, υπήρξαν πολλές και σε κάποιες περιπτώσεις, εξόχως αναλυτικές.

Ασφαλώς όλες αυτές οι εξελίξεις μας αφορούν. Και έχουμε προσπαθήσει να τις παρουσιάσουμε και να τις αναλύσουμε υπό το πλέον ρεαλιστικό πρίσμα. Όμως πλέον θεωρούμε ότι είναι απόλυτη ανάγκη (έχουμε εξαντλήσει όλα τα περιθώρια χρόνου!) η Ελλάδα να πάψει να είναι απλός θεατής αυτών των εξελίξεων. Γιατί εδώ και αρκετά χρόνια αυτό κάνει μόνο… Continue reading →

Ο πόλεμος εναντίον των μετρητών

Η μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων και τα χρέη παγκοσμίως, δημόσια και ιδιωτικά, έχουν φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ – ενώ μία από τις διαστρεβλώσεις που προκάλεσε η πολιτική των κεντρικών τραπεζών είναι οι φούσκες στην αγορά ακινήτων και η εξ αυτής κερδοσκοπία στα ενοίκια που απορροφούν πλέον όλο και μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων της μεσαίας και κατώτερης τάξης.

Το Χονγκ Κονγκ, στο οποίο τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα μεγάλων κοινωνικών αναταραχών,  αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου – ενώ ήδη στη Γερμανία τα ενοίκια αντιστοιχούν στο 50% περίπου του μηνιαίου μισθού. Continue reading →

Το “δέσιμο” του Τραμπ από τον Ερντογάν και ο “χρησμός” του Τσαβούσογλου για F-35 και S-400

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Μία δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στην οποία άφηνε δήθεν παράθυρο για συμβιβασμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες αναφορικά με το ρωσικό σύστημα S-400, «πυροδότησε» συζητήσεις ότι η κατοχική δύναμη ενδεχομένως να επιχειρήσει «ηρωική έξοδο» από την στρατηγική σχέση με τη Ρωσία και να επιστρέψει στη Δύση.

Ο κ. Τσαβούσογλου, ο οποίος συχνά κάνει δηλώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, καθώς ηγείται της τουρκικής προπαγανδιστικής μηχανής, υποστήριξε επίσης ότι η Αμερική δεν έχει ακόμα εκδιώξει την Τουρκία από το πρόγραμμα παραγωγής των F-35. Continue reading →

Πολεμικό Ναυτικό: Οπτικοποιώντας την ανάγκη αεράμυνας περιοχής στην Ανατολική Μεσόγειο – Τα δεδομένα των επιλογών

Γράφει ο Β.Κ. από το AmynaGR.

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να «οπτικοποιήσουμε» τα μέγιστα βεληνεκή των τωρινών, καθώς και των μελλοντικών όπλων επιφανείας-επιφανείας και επιφανείας-αέρος του Ναυτικού. Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να συγκριθούν οι δυνατότητες του κάθε όπλου, αλλά να καταλάβει ο καθένας, ακόμα κι αυτός που δεν ασχολείται με θέματα άμυνας, τη σημασία της ένταξης νέων σύγχρονων πλοίων στο ΠΝ, ή μεταχειρισμένων πλοίων αλλά με πιο σύγχρονα όπλα. Continue reading →

Το σύνδρομο της περικυκλωμένης χώρας και η Τουρκία

 

Η Τουρκία εκλαμβάνει τα γεγονότα που είναι σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και της Συρίας, ως μια συνομωσία που έχει  στόχο την περικύκλωση της και στη συνέχεια ακόμα και τον διαμελισμό της.

Αυτό το σύνδρομο της περικυκλωμένης χώρας, καθορίζει και τις πολιτικές της Άγκυρας σε όλα τα μέτωπα, από το Κουρδικό και το Παλαιστινιακό, μέχρι το μέτωπο της Λιβύης και τα ενεργειακά –και όχι μόνο– μέτωπα της Κύπρου, της Αν. Μεσογείου και του Αιγαίου. Continue reading →

Σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας σε αργή κίνηση

Σάββας Καλεντερίδης

Είναι γνωστό ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ δεν είναι ένας κλασικός πολιτικός, ή μάλλον, για την ακρίβεια, δεν είναι καν πολιτικός. Πιο εύστοχο και σωστό είναι να πούμε ότι γίνεται πολιτικός μέρα με τη μέρα, ενώ παράλληλα προσπαθεί να ισορροπήσει με την κύρια ιδιότητά του, αυτή του επιχειρηματία.

Continue reading →

Η τευτονική απειλή

Εάν δεν ερευνηθούν τα προβλήματα της ΕΕ, της Ευρωζώνης, της Γερμανίας και των υπολοίπων κρατών, καθώς επίσης εάν δεν αναζητηθούν από όλα τα κράτη μαζί βιώσιμες λύσεις, αργά ή γρήγορα τα μαύρα σύννεφα του φασισμού θα καλύψουν ξανά τον ουρανό της Ευρώπης – ως συνήθως με ευθύνη κυρίως της γερμανικής ελίτ, η οποία αρνείται πεισματικά να μάθει από το παρελθόν της που δυστυχώς μοιάζει περισσότερο με ποινικό μητρώο, παρά με ιστορία.

Τον 20ο αιώνα η Γερμανία διέλυσε δύο φορές τον εαυτό της και την ευρωπαϊκή τάξη, με εγκληματικούς και γενοκτόνους πολέμους, στην προσπάθεια της να υποδουλώσει την ήπειρο.

Θα ήταν τραγική ειρωνεία εάν τώρα, στην αρχή του 21ου αιώνα, η επανενωμένη Γερμανία, αυτή τη φορά ειρηνικά, καθώς επίσης με τις καλύτερες των προθέσεων, ανατρέψει για τρίτη φορά την ευρωπαϊκή τάξη» (J. Fischer, πρώην υπουργός εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας, σε άρθρο του το 2012 στην SZ). Continue reading →

Η πραγματική τέταρτη εξουσία

Οι κεντρικές τράπεζες ανέλαβαν κυβερνητικές λειτουργίες, χωρίς όμως να ελέγχονται από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια, οπότε  δεν υπόκεινται στους περιορισμούς του εκάστοτε Συντάγματος. Ουσιαστικά πρόκειται για την ανεξαρτησία του Κεφαλαίου από την «τυραννία της τυχαίας πλειοψηφίας», η οποία κατά τις ελίτ χαρακτηρίζει τη Δημοκρατία – ενώ έχει προ πολλού ολοκληρωθεί ο διαχωρισμός της εκλογικής και της χρηματοπιστωτικής τάξης.

Ανάλυση

Υπενθυμίζουμε ξανά θεωρώντας εξαιρετικά σημαντικό το θέμα ότι, είναι πια εμφανές πως οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις έχουν ελάχιστες δυνατότητες παρέμβασης σε ένα παγκόσμιο «οικονομικό καθεστώς», το οποίο στηρίζεται στη διαχείριση των χρεών – με κυριότερο παράδειγμα την Τρόικα, όπου δεν πρόκειται για μία κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κράτους, αλλά για έναν οργανισμό με κυβερνητικές εξουσίες, ο οποίος στελεχώνεται από τα θεσμικά όργανα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής διαχείρισης. Ο οργανισμός αυτός λειτουργεί ως ένα είδος σύγχρονης «επιτροπής κοινωνικής πρόνοιας», χαρακτηριζόμενος κυρίως από δύο στοιχεία: Continue reading →