Η τευτονική απειλή

Εάν δεν ερευνηθούν τα προβλήματα της ΕΕ, της Ευρωζώνης, της Γερμανίας και των υπολοίπων κρατών, καθώς επίσης εάν δεν αναζητηθούν από όλα τα κράτη μαζί βιώσιμες λύσεις, αργά ή γρήγορα τα μαύρα σύννεφα του φασισμού θα καλύψουν ξανά τον ουρανό της Ευρώπης – ως συνήθως με ευθύνη κυρίως της γερμανικής ελίτ, η οποία αρνείται πεισματικά να μάθει από το παρελθόν της που δυστυχώς μοιάζει περισσότερο με ποινικό μητρώο, παρά με ιστορία.

Τον 20ο αιώνα η Γερμανία διέλυσε δύο φορές τον εαυτό της και την ευρωπαϊκή τάξη, με εγκληματικούς και γενοκτόνους πολέμους, στην προσπάθεια της να υποδουλώσει την ήπειρο.

Θα ήταν τραγική ειρωνεία εάν τώρα, στην αρχή του 21ου αιώνα, η επανενωμένη Γερμανία, αυτή τη φορά ειρηνικά, καθώς επίσης με τις καλύτερες των προθέσεων, ανατρέψει για τρίτη φορά την ευρωπαϊκή τάξη» (J. Fischer, πρώην υπουργός εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας, σε άρθρο του το 2012 στην SZ). Continue reading →

Η πραγματική τέταρτη εξουσία

Οι κεντρικές τράπεζες ανέλαβαν κυβερνητικές λειτουργίες, χωρίς όμως να ελέγχονται από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια, οπότε  δεν υπόκεινται στους περιορισμούς του εκάστοτε Συντάγματος. Ουσιαστικά πρόκειται για την ανεξαρτησία του Κεφαλαίου από την «τυραννία της τυχαίας πλειοψηφίας», η οποία κατά τις ελίτ χαρακτηρίζει τη Δημοκρατία – ενώ έχει προ πολλού ολοκληρωθεί ο διαχωρισμός της εκλογικής και της χρηματοπιστωτικής τάξης.

Ανάλυση

Υπενθυμίζουμε ξανά θεωρώντας εξαιρετικά σημαντικό το θέμα ότι, είναι πια εμφανές πως οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις έχουν ελάχιστες δυνατότητες παρέμβασης σε ένα παγκόσμιο «οικονομικό καθεστώς», το οποίο στηρίζεται στη διαχείριση των χρεών – με κυριότερο παράδειγμα την Τρόικα, όπου δεν πρόκειται για μία κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κράτους, αλλά για έναν οργανισμό με κυβερνητικές εξουσίες, ο οποίος στελεχώνεται από τα θεσμικά όργανα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής διαχείρισης. Ο οργανισμός αυτός λειτουργεί ως ένα είδος σύγχρονης «επιτροπής κοινωνικής πρόνοιας», χαρακτηριζόμενος κυρίως από δύο στοιχεία: Continue reading →

Η μεσαία τάξη (ενίοτε) εκδικείται

Η μεσαία τάξη είναι η πατρίδα μας. Είναι ο «τόπος καταγωγής» του ενός τρίτου από εμάς. Είναι η κατάκτηση αυτής της ζωής για τουλάχιστον άλλο ένα τρίτο, που ήρθε από τις τέσσερις γωνιές της αγροτικής και ημιαστικής Ελλάδας. Είναι –ακόμη σήμερα– το ζητούμενο για τα παιδιά όσων οικογενειών δεν έχουν τα «μέσα»! Ανθρωποι καταπιεσμένοι από την ανεπάρκεια και την ανασφάλεια των εισοδημάτων τους, που έγιναν πιο ευάλωτοι με την κρίση, αλλά δεν έχασαν τη θέλησή τους να διαβούν το αόρατο νήμα της μεσαίας τάξης. Η μεσαία τάξη παραμένει ο στυλοβάτης των κοινωνιών μας. Επενδύει στην πραγματική πρόοδο και σε μια καλύτερη δημοκρατία.

Η μεσαία τάξη, οι γνωστοί «μικροαστοί» της μεταπολίτευσης, οι «μικρομεσαίοι» του «Αντρέα», ήταν «θύματα του κατεστημένου» για τους «αριστερούς» και γι’ αυτό τους περιφρονούσαν τα παιδιά της παρέας του κ. Τσίπρα. Να το καταλάβω για όσο καιρό ήσαν ακόμη «παιδιά»! Οταν όμως τμήμα του «κυρίαρχου λαού» τούς παρέδωσε την εξουσία, δεν έπρεπε να συμμαχήσουν με τους «φορο-Μέτερνιχ» της Μεσο-Ευρώπης και να καταγάγουν θανατηφόρο πλήγμα στη μητρώα μεσαία τάξη. Αδικαιολόγητο: κοινωνικά και πολιτικά. Μόνον η απληστία της περιφρουρούμενης εξουσίας και η υποβάθμιση της δημοκρατίας σε παίγνιο ηθικώς ανερμάτιστων βουλευτικών αθροισμάτων, που μετάτρεψε τη δεδηλωμένη σε αχταρμά, εξηγούν αυτή την τόσο επικίνδυνη πολιτειακή εκτροπή. Continue reading →

Η παροιμιώδης γερμανική διαστροφή

Το πρόβλημα δεν είναι η ΕΕ και το ευρώ, αλλά η Γερμανία, η οποία δεν πρόκειται ποτέ να βάλει μυαλό – ούτε φυσικά να διδαχθεί από την ιστορία της που μοιάζει με ποινικό μητρώο. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να βρεθεί μία λύση στο πρόβλημα, σε συνεργασία με τις άλλες χώρες – επειδή είναι όλες εγκλωβισμένες, όπως φαίνεται καθαρά από το BREXIT, πολύ περισσότερο αυτές που έχουν ως νόμισμα το ευρώ.

Ανάλυση

Ενώ η Ευρώπη φαίνεται να οδηγείται ξανά σε ύφεση και αποπληθωρισμό, με την αύξηση των τιμών καταναλωτή να επιβραδύνεται σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Η.Π.Α., της Κίνας και της Μ. Βρετανίας, η Γερμανία σχεδιάζει να καταλάβει έναν ακόμη «βασιλικό πύργο» στις Ευρωεκλογές – αυτόν της προεδρίας της Κομισιόν, με επόμενο στόχο την κατάληψη της ΕΚΤ.

Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ για όσους δεν γνωρίζουν πως ο πληθωρισμός δεν αφορά τις γενικές αυξήσεις των τιμών, αλλά την αύξηση της προσφοράς χρήματος. Με απλά λόγια, όταν η προσφορά χρήματος αυξάνεται περισσότερο από την προσφορά αγαθών, τότε έχουμε πληθωρισμό – ενώ όταν συμβαίνει το αντίθετο, η οικονομία οδηγείται σε αποπληθωρισμό. Continue reading →

«Γαλάζια Πατρίδα» σημαίνει «τουρκική λίμνη» η Ανατολική Μεσόγειος

Σταύρος Λυγερός

Η γιγαντιαία τουρκική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα», η μεγαλύτερη στα χρονικά των ενόπλων δυνάμεων της γείτονος, εντάσσεται απολύτως στο ομώνυμο δόγμα που προβάλει το καθεστώς Ερντογάν. Στην πραγματικότητα, η επίμονη τουρκική ρητορική περί Γαλάζιας Πατρίδας έρχεται να κωδικοποιήσει μία στρατηγική, η οποία υλοποιείται σταδιακά, αλλά συστηματικά τα τελευταία χρόνια.

Όπως απέδειξαν για μία ακόμα φορά οι χάρτες του Ακάρ, οι Τούρκοι επιδιώκουν να εγγράψουν υποθήκες σε θαλάσσιες περιοχές που -σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο- ανήκουν στην Ελλάδα και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Για τον σκοπό αυτό δεν χρησιμοποιούν μόνο λόγια και χάρτες. Με τη συνεχή και έντονη αεροναυτική παρουσία τους επιχειρούν να εδραιωθούν και αναγνωρισθούν ως ηγεμονική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.

Θέλουν να καταστήσουν σαφές ότι έχουν θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό τους ειδικά τη θαλάσσια περιοχή που ορίζεται από τη γραμμή Ρόδος-Κρήτη και την Κύπρο. Γι’ αυτό και σ’ αυτή την περιοχή πραγματοποιούν συχνά ασκήσεις και ακόμα συχνότερα τη δεσμεύουν με την έκδοση Navtex, οι οποίες εγκλωβίζουν ελληνικά νησιά, κυρίως το Καστελόριζο, και αμφισβητούν ελληνικά δικαιώματα. Continue reading →

“Νέα” ΒΑΛΚΑΝΙΑ: Αλλαγές συνόρων στην περιοχή… ίσως και να μην έχουν τελειώσει

 

Η πολύπαθη περιοχή των Βαλκανίων, μία περιοχή η οποία «παράγει» περισσότερη ιστορία από όση μπορεί να «απορροφήσει», φαίνεται να βρίσκεται σε ένα νέο σταυροδρόμι της ιστορικής της πορείας, το οποίο μπορεί να οδηγήσει είτε προς την πρόοδο και την ειρήνη είτε προς την οικονομική ανέχεια και την πολεμική περιπέτεια.

Του Δρ. Γεώργιου Φίλη*

Στην περιοχή της ορεινής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και στα στενά του Σεράγεβο άναψε η σπίθα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το αποτέλεσμα και οι μεταπολεμικές διευθετήσεις του οποίου οδήγησαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τα βουνά τη Πίνδου και τον πόλεμο των Ελλήνων κατά των Ελλήνων ξεπήδησε η έννοια της ανάσχεσης του «κομμουνιστικού κινδύνου» και η προσπάθεια των ΗΠΑ μέσω του δόγματος Τρούμαν αλλά και μετά με το σχέδιο Μάρσαλ να προστατεύσουν και να ανοικοδομήσουν την δυτική Ευρώπη. Continue reading →

Η «γαλάζια πατρίδα»… του Ερντογάν. Ένα νέο όχημα διεκδικήσεων;

του Ηλία Κουσκουβέλη***

Τον τελευταίο χρόνο οι Ερντογάν, Ακάρ και Τσαβούσογλου έχουν εισάγει και επαναλαμβάνουν κάθε φορά που βρίσκουν σχετική ευκαιρία την έκφραση «γαλάζια πατρίδα». Άραγε ποια να είναι αυτή η «γαλάζια πατρίδα» της Τουρκίας, η οποία ξαφνικά εμφανίστηκε στη ρητορική τους;

Όταν την άκουσα για πρώτη φορά, προσέγγισα την έκφραση με χιούμορ. Πώς ένας λαός, αρχικά κτηνοτρόφων, με καταγωγή από την Κεντρική Ασία, του οποίου μάλιστα ο ναύαρχος δεν μπορούσε να βρει τη Μάλτα, μπορεί να έχει «γαλάζια πατρίδα»;

Όμως μετά από τις πολλές επαναλήψεις, σκέφτομαι ότι δεν το λένε τυχαία και ότι με αυτόν τον τρόπο επιχειρούν να θεμελιώσουν ή να «νομιμοποιήσουν» διεκδικήσεις σε θέματα της ΑΟΖ, όπως συνήθως κάνουν στα ζητήματα της θάλασσας, καθώς δεν έχουν το διεθνές δίκαιο με το μέρος τους. Continue reading →

Αποτροπή με απειλή γενικευμένης σύρραξης το δόγμα του Ανδρέα

Βαγγέλης Γεωργίου

Δύο από τους ισχυρότερους άνδρες της άμυνας των ΗΠΑ στέκονται πάνω από έναν χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου. Τον Φεβρουάριο του 1985, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου, ο υπουργός Άμυνας Caspar Weinberger δείχνει στον στρατηγό John Vessey έναν εξαιρετικά «απλοποιημένο» χάρτη της περιοχής δίχως να υπάρχουν τα νησιά του Αιγαίου. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα έμπαιναν στον κόπο να δείξουν και τον ιδιοκτήτη τους. Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των νήσων ήταν φανερή. Ωστόσο, στην Αθήνα τα αντανακλαστικά της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα λειτουργούσαν πολύ διαφορετικά απ’ ότι στο παρελθόν. Μέσα από αδημοσίευτα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών, φαίνεται Τούρκοι και Αμερικανοί αντιμετώπισαν μια άλλου είδους ελληνική ηγεσία.

Οι Δυτικοί είχαν ηρεμήσει μετά την επανένταξη της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ το 1980. Η αμφιλεγόμενη δέσμευση του Έλληνα υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Αβέρωφ ότι «το Αιγαίο, στο οποίο έχουμε μερικές διαφορές με την Τουρκία, πρέπει να μας ενώνει [Έλληνες και Τούρκους] και όχι να μας χωρίζει» είχε χαρίσει ένα ωραίο χαμόγελο στον Γ.Γ. ΝΑΤΟ. Ήταν η εποχή που οι ελληνικές κυβερνήσεις φρόντιζαν «να δημιουργηθεί κατάλληλα στην τουρκική πλευρά η ελπίδα ότι σε κάποια δεδομένη στιγμή μπορεί να συζητήσωμε (..) οποιαδήποτε χάραξη οριοθετικής γραμμής» (Κωνσταντίνος Καραμανλής, Αρχείο Γεγονότα & Κείμενα, τ.11). Continue reading →

ΑΝΑΛΥΣΗ: Πώς θα αγοραστούν 116 Rafale, 10 φρεγάτες FREMM+Belh@rra και τεθωρακισμένα για την αναγέννηση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων μέσω Γαλλίας (του Fabrice Wolf)

 

Του Fabrice Wolf, Αμυντικού Αναλυτή, Ειδικού επί της Οικονομίας της Άμυνας (https://www.linkedin.com/in/fabricewolf/)

 

«ΣΤΥΛΟΒΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ, ένα εργαλείο για την ανασυγκρότηση της ελληνικής άμυνας»

Από την εποχή της κρίσης του 2008, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν μειώσει στο μισό την χρηματοδότηση τόσο για τα λειτουργικά έξοδα όσο και τις προμήθειες υλικού. Σήμερα, οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας έχουν ετήσιο προϋπολογισμό ύψους 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο είναι πολύ χαμηλότερο από τις ανάγκες για την αντιμετώπιση των πραγματικών προκλήσεων στην ασφάλεια της χώρας. Ταυτόχρονα, τα δάνεια για εξοπλιστικά έχουν μειωθεί σε όχι πάνω από τα 500 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα για τον εκσυγχρονισμό και την αντικατάσταση του υλικού τους, συμπεριλαμβανομένων μείζονων συστημάτων όπως τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού και τα μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και τεθωρακισμένα οχήματα και ελικόπτερα του Ελληνικού Στρατού.

Σε αυτό το πλαίσιο, μπορεί να σχεδιαστεί ένα οικονομικό μοντέλο που θα ξεφεύγει από αυτό το αδιέξοδο του προϋπολογισμού και θα ανοικοδομεί τις αμυντικές δυνατότητες της χώρας; Continue reading →