Οι δύο στρατηγικές ήττες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος (δεν εικονίζεται) και ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Recep Tayyip Erdogan) (Α) επιθεωρούν τιμητικό άγημα Ευζώνων στην επίσημη υποδοχή του Τούρκου Προέδρου στην Αθήνα, Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2017. Ο Τούρκος Πρόεδρος πραγματοποιεί διήμερη επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Την τελευταία δεκαετία η Τουρκία απέτυχε στα στρατηγικά της σχέδια να πατήσει πόδι ή να βάλει χέρι στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Έχει αντιμετωπίσει δύο μεγάλες ήττες σε στρατηγικό επίπεδο, ενώ το μέλλον δεν προβλέπεται ρόδινο για τα σχέδιά της. Αντίθετα η Ελλάδα θα μπορούσε να προωθήσει τις θέσεις της, αν είχε διαχρονικό και μακροπρόθεσμο πλάνο εθνικών επιδιώξεων.

Τον Ιανουάριο του 2009 ομάδα εταιρειών μεταξύ των οποίων την πλειοψηφία κατείχαν η Noble-Energy με έδρα το Τέξας και η Delek με έδρα το Ισραήλ, επιτυγχάνουν να εντοπίσουν το κοίτασμα Tamar. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι στην λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου (Levant Basin) υπάρχουν όντος αποθέματα υδρογονανθράκων. Η Τουρκία μυρίζεται το «ψητό» και ενεργοποιείται. Με την προσδοκία ότι σύντομα θα εντοπιστούν και άλλα αποθέματα, προτείνει την κατασκευή αγωγού από το Ισραήλ μέσω Τουρκίας, για να μεταφερθεί το αέριο προς την Ευρώπη. Αρχικά αντιμετωπίζει αρνητική αντίδραση στην πρόταση. Continue reading →

Με αφορμή ένα mail προς εργαζόμενους: «Σκοτώνουν τ’ άλογα, όταν γεράσουν».

An Old Horse c.1755 Thomas Gainsborough 1727-1788 Presented by the family of Richard J. Lane 1896 

του ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΚΩΝΣΤΑ

Η πασίγνωστη ταινία του  Σίντνεϊ Πόλακ, η θλιβερή απεικόνιση της μεγάλης οικονομικής κρίσης του ’30στην αμερικανική καθημερινότητα, μέσα από την ιστορία ενός μαραθώνιου διαγωνισμού χορού,αποδεικνύεται σήμερα προφητική για τα  όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.

  • Απελπισμένοι άνεργοι διαγωνιζόμενοι, στροβιλίζονται επί ώρες, ημέρες, εβδομάδες, σ’ έναν ατέλειωτο διαγωνισμό χορού, πιέζουν τα κορμιά τους πέρα από τα όρια της εξάντλησης , για να κερδίσουν ένα σωτήριο χρηματικό έπαθλοπου θα άλλαζε τη μίζερη ζωή τους.

Ακριβώς όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα. Εκατομμύρια άνεργοι, υποαμειβόμενοι, υποαπασχολούμενοι, απλήρωτοι, ανίκανοι να αντιδράσουν πολίτες, πηγαινοφέρνουν τις υπάρξειςτους σε μια καθημερινότητα που υπόσχεται μόνον ακόμη περισσότερη θλίψη. Continue reading →

Η υπερχειλίζουσα υποκρισία της Κομισιόν για την Ελλάδα

https://slpress.gr/author/m-negreponti-delivani/

Η τελευταία έκθεση της Κομισιόν αναγνωρίζει, με συγκατάβαση είναι αλήθεια, κάποια λίγα θετικά βήματα, που πραγματοποίησε η ελληνική οικονομία. Παραδόξως, όμως, η έκθεση αναφέρεται, και σε επίτευγμα της ελληνικής οικονομίας, που όμως δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά: δηλαδή, στη δήθεν βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της. Ακριβώς, επειδή η Ελλάδα δεν έπραξε αρκετά, κατά την Κομισιόν, πρέπει ενδεχομένως να τιμωρηθεί, για αυτήν την ανικανότητά της. Οι εταίροι μας, λοιπόν, θα «σκεφθούν αν θα μας δώσουν το 1 δισ.ευρώ, που από καιρό μας οφείλουν ή αν θα το καθυστερήσουν ακόμη επ’ αόριστον».

Από την έκθεση της Κομισιόν προκύπτει ότι είναι ουτοπία η τυχόν πεποίθηση ότι «βγήκαμε από τα μνημόνια». Αντιθέτως, επιβεβαιώνεται με τον πιο αδιάψευστο τρόπο, η παραμονή μας εντός, μέχρις ότου ξεπληρώσουμε το 80% του μη βιώσιμου χρέους μας, του οποίου η αποπληρωμή δεν άρχισε καν στα εννέα αυτά μνημονιακά χρόνια. Continue reading →

ΑΠΟΨΗ: Μήπως να αφήσουμε τις Belh@rra και να κοιτάξουμε τις Gowind αν δεν υπάρχουν πια τα χρήματα από τα ομόλογα;

Το 2018 ήταν ένα έτος που είχε “πολλά γαλλικά” για το Πολεμικό Ναυτικό. Ξεκίνησε με έντονες φήμες για την ενοικίαση/αγορά δυο FREMM που θα συμπληρώνονταν από άλλες δυο Belh@rra, όλα τα πλοία πληρωμένα ή έστω χρηματοδοτημένα από επιστροφές των κερδών των ελληνικών ομολόγων που έχει στην διάθεσή της η Τράπεζα της Γαλλίας.

Μετά την φαρσοκωμωδία του περασμένου Απριλίου, που το ΠΝ μέχρι το τέλος καλοκαιριού του 2018 θα ήταν περήφανος χρήστης δυο ελαφρά μεταχειρισμένων φρεγατών FREMM, αλλά τελικά βρέθηκε να μην έχει παραλάβει ούτε φουσκωτό, οι ελπίδες για νέα πλοία άρχισαν να φθίνουν. Η ιστορία όμως συνεχίστηκε, καθώς μάθαμε πως μπορεί να χάσαμε την έμπειρη γαλλίδα FREMM, έστω και με ενοίκιο, αλλά τουλάχιστον θα αποκτούσαμε την νεαρή αλλά εύελπη επίσης γαλλιδούλα, Belh@rra. Κι όχι ενοίκιο και αηδίες, αλλά αγορασμένη με “κασέρι” ελληνικό, που απλά “δημιουργήθηκε” σε γαλλικά συρτάρια. Continue reading →

Ο δωρεάν υβριδικός πόλεμος κατά της Ελλάδας

Επικοινωνιακή «καταιγίδα» και από ελληνικά ΜΜΕ με την ανήκουστη «γαλάζια πατρίδα» της Τουρκίας. O καθηγητής Ηλίας Κουσκουβέλης* έχει επανειλημμένως επισημάνει το τι συμβαίνει και γιατί πρέπει να προσέχουμε!

Το παρακάτω άρθρο πρωτοδημοσιεύθηκε 5 Νοεμβρίου 2018, στο huffingtonpost.gr

«Πριν 17 σχεδόν χρόνια, από την διάρκειας μίας ώρας μαγνητοσκοπημένη ανάλυσή μου για την Τουρκία δεν παίχτηκε ούτε ένα λεπτό. Και αυτό γιατί προφανώς ήμουν εκτός του κλίματος ΜΜΕ και πολιτικών για την δήθεν ελληνοτουρκική «φιλία». Ήταν λίγο μετά τη «συμφωνία» του Ελσίνκι…

Ποια ήταν η κεντρική γραμμή της τοποθέτησής μου; Μα φυσικά η προειδοποίηση για την αυξανόμενη ισχύ και επιθετικότητα της Τουρκίας, ιδιαίτερα λόγω της μεγάλης αύξησης του πληθυσμού, της δημιουργίας πολεμικής βιομηχανίας και της απόκτησης οπλικών συστημάτων που εντάσσουμε στην κατηγορία των στρατηγικών όπλων, όπως δορυφόρων, πυραύλων, χημικών, κ.ά. Continue reading →

Βαλκάνια: Και ξανά προς τη δόξα τραβούν

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ

Τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη ιστορία από όση μπορούν να καταναλώσουν, είχε πει ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Οι βαλκανικοί λαοί και οι βαλκανικές ηγεσίες δεν διδάσκονται από την ιστορία. Επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη, αν και γνωρίζουν πως μπορεί να οδηγήσουν στα ίδια τραγικά αποτελέσματα.

Ποταμοί αίματος χύθηκαν και κατά τους τελευταίους βαλκανικούς πολέμους που ξέσπασαν στην περιοχή μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων.

Χώρες διαλύθηκαν, παλαιές διενέξεις διευθετήθηκαν, αλλά πολλά κενά παραμένουν. Ολόκληρη η Βαλκανική βρίσκεται σε μια ρευστότητα η οποία υπό προϋποθέσεις μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Continue reading →

Σχεδιάζεται μία νέα τραπεζική ληστεία

Παρά την «απάτη» που προηγήθηκε, όπου οι Έλληνες επιβαρύνθηκαν με τα 41 δις € που τους κόστισαν οι τρεις κεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, καθώς επίσης έμμεσα με τα 17 δις € των αναβαλλόμενων φόρων που χαρίσθηκαν στις τράπεζες, συν τις υπέρογκες προβλέψεις τους για μελλοντικές ζημίες, δρομολογείται η επόμενη – αφού οι τραπεζίτες έχουν συνηθίσει στο εύκολο χρήμα.

“Οι τράπεζες χρειάζονται τα χρήματα των Ελλήνων ξανά, δήθεν για να δώσουν δάνεια με χρήματα που όμως δημιουργούν από το πουθενά, με τοκογλυφικά επιτόκια στους Έλληνες που χρειάζονται χρήματα, επειδή τους τα πήραν μέσω της υπερβολικής αύξησης των φόρων για να διασωθούν!”

Continue reading →

Όλα τριγύρω αλλάζουν μα η Τουρκία ίδια μένει…

Η «Τουρκία του Ερντογάν» δεν αποτελεί κάποιο είδος καινούριου φρούτου. Αντιθέτως, έρχεται από πολύ παλιά. Πριν το 1990 και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, πριν το 1980 και το πραξικόπημα της 12ης Σεπτεμβρίου, πριν το 1950 και τη λήξη της ακραιφνώς κεμαλικής στρατογραφειοκρατίας, πριν το 1923 και την ίδρυση της Α’ Τουρκικής Δημοκρατίας. Επικαλούμαι εσκεμμένα τα ανωτέρω ορόσημα, καθώς στην Ελλάδα πασχίζουμε διαχρονικά να ερμηνεύσουμε τη στρατηγική συμπεριφορά της Τουρκίας με βάση πρόσκαιρα δεδομένα και εφήμερες εξελίξεις, αγνοώντας ότι η Τουρκία είναι δομικά «αυτο-ενταγμένη» σε μια πορεία έκφρασης μαξιμαλισμών.

Η δεσποτική δόμηση – «ούτε καν απολυταρχική» όπως συνήθιζε να υπογραμμίζει ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής – του τουρκικού κράτους στρέφει την Άγκυρα σε μία διαρκή αναζήτηση παραθύρων ευκαιρίας για ηγεμονική επιβολή στην περιφέρεια. Η γεωπολιτική θέση της σε ένα σημείο τομής των ανταγωνισμών των Μεγάλων Δυνάμεων, το ιστορικό και πολιτισμικό οθωμανικό αφήγημα, καθώς και κυρίως το πλαίσιο συγκρότησης του τουρκικού κράτους με όρους εκ των άνω επιβολής επί ενός μωσαϊκού εθνοτήτων ωθούν την Τουρκία να συνιστά έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο κρατικό μηχανισμό στις διακρατικές μεταβολές και στις ανακατανομές ισχύος. Τα εν λόγω στοιχεία νομιμοποιούν και το διευρυμένο ρόλο της στο πλαίσιο του «Στρατηγικού Βάθους» του Αχμέτ Νταβούτογλου. Continue reading →

Ποιοί δεν θέλουν αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων

Όταν το 2010 ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Αντώνης Φώσκολος πρωτοαναφέρθηκε στις πολλές πιθανότητες ύπαρξης υδρογονανθράκων στη χώρα μας, πολλοί τον είχαν χλευάσει. «Σιγά μην υπάρχουν υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα» ήταν το μόνιμο κλισέ όλων όσων εκτόξευαν ειρωνικά σχόλια.

Εννέα χρόνια μετά, όταν τα πρώτα βεβαιωμένα κοιτάσματα υδρογοναθράκων βρέθηκαν σε χώρες με παρόμοιο γεωλογικό βυθό με την Ελλάδα (Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος), στην Ελλάδα ακόμη ορισμένοι φαίνεται πως υψώνουν εμπόδια στις έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Σοκαρίστηκα διαβάζοντας ένα συγκλονιστικό άρθρο.

Ούτε λίγο-ούτε πολύ, υπαινίσσεται ότι ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί παίζουν βρώμικα παιγνίδια, ώστε να σταματήσουν οι έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Επί λέξει αναφέρει ότι οι συγκεκριμένοι Έλληνες πολιτικοί είναι «αρκούντως αποκαλυπτικοί στις παρέες τους» και ότι κάποιοι «προειδοποίησαν να μην το ακουμπήσει κανείς το θέμα», διότι «κάποιοι είναι αδίστακτοι» και όποιος το ακουμπήσει μπορεί να βρεθεί «σε κανένα χαντάκι». Αυτά, εάν αληθεύουν, πρόκειται για απίστευτα πράγματα! Ο ελληνικός λαός, θα πρέπει να αναρωτηθεί: ποιοι εντός και κυρίως εκτός Ελλάδας θα κερδίσουν εάν σταματήσουν οι έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες;

Ένα παράδειγμα

Ας δοθεί με παράδειγμα: Ας υποθέσουμε πως κάποιος διαθέτει ένα χωράφι. Ο ιδιοκτήτης του χωραφιού καλεί έναν γεωπόνο για να εξετάσει την πιθανότητα το χωράφι να είναι εύφορο, ώστε να σπείρει οτιδήποτε. Ο γεωπόνος αφού εξέτασε το χωράφι, λέει πως είναι πάρα πολύ εύφορο και πως αν σπείρει π.χ. ντομάτες, όχι μόνο θα θρέψει την οικογένειά του, αλλά θα μπορέσει να πουλήσει αρκετές ντομάτες, ώστε να του αποφέρει κέρδος.

Μετά από λίγες ημέρες, ένας άλλος κύριος, ο κύριος Χ, επισκέπτεται τον ιδιοκτήτη του χωραφιού. Ο κύριος Χ αφού εξέτασε το χωράφι, του λέει πως δεν χρειάζεται να κοπιάσει, γιατί το χωράφι δεν είναι εύφορο. Ενώ όλα τα γύρω χωράφια είναι εύφορα! Ο κύριος Χ λέει στον ιδιοκτήτη, πως αντί να χάνει τον καιρό του σε ανοησίες, ας αγοράζει ντομάτες από τον ίδιο. Ο κακόμοιρος ιδιοκτήτης του χωραφιού, ακολουθεί τη συμβουλή του κυρίου Χ και δεν μπαίνει στον κόπο να αξιοποιήσει το χωράφι του.

Το ερώτημα είναι ποιοι έπαιξαν/παίζουν τον ρόλο του κυρίου Χ, στην περίπτωση των ελληνικών υδρογονανθράκων; Όσοι εντός Ελλάδας πιθανώς υψώνουν ή έχουν σκοπό να υψώσουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ας αναλογισθούν τις εθνικές τους ευθύνες. Παίζουν με την εθνική ασφάλεια του κράτους.

Στο παρελθόν έπαιρνε πολλά χρόνια, ίσως δεκαετίες ολόκληρες, για να αποκαλυφθεί ο ρόλος διάφορων προσώπων σε ιστορικά γεγονότα. Σήμερα αυτός ο χρόνος, λόγω του διαδικτύου και της σύγχρονης τεχνολογίας, έχει μειωθεί δραματικά. Τα νέα τρέχουν απίστευτα γρήγορα. Όσοι Έλληνες πολιτικοί, αριστεροί ή και δεξιοί, υψώνουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ας γνωρίζουν πως ο ελληνικός λαός θα μάθει τη στρατηγική που ίσως σκέφτονται να εφαρμόσουν.

Δημοσιεύματα για κλείσιμο σχολών

Την περίοδο 2011 μέχρι και 2013, υπήρξαν διάφορες πονηρές διαρροές μέσω δημοσιευμάτων (προσωπικά θυμάμαι τουλάχιστον τρία δημοσιεύματα) για κλείσιμο των σχολών Γεωλογίας της Πάτρας και της Θεσσαλονίκης, καθώς και της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Ας σημειωθεί πως η Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης είναι το μοναδικό ακαδημαϊκό ελληνικό ίδρυμα, στο οποίο έχει αναφερθεί ποτέ σε αναλύσεις του το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό think tank Stratfor (2011). Το Stratfor είχε αναφερθεί στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, ακριβώς εξαιτίας εκτιμήσεων για πιθανά κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης.

Με λίγα λόγια, την ίδια περίοδο που κάποια πάρα πολύ σοβαρά εμπλεκόμενα μέρη στο εξωτερικό έβλεπαν την πιθανή ύπαρξη ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, κάποιοι άλλοι εντός Ελλάδος (δεν πίστευαν στην ύπαρξη υδρογονανθράκων ή παρεμπόδιζαν την αξιοποίησή τους;) πίεζαν παρασκηνιακά για να κλείσουν αυτές οι σχολές!

Αναρωτιέστε τι γεωπολιτικό μήνυμα θα πήγαινε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στα κέντρα που πιστεύουν στην ύπαρξη ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, αν κάποιοι τελικά εντός Ελλάδας κατάφερναν να κλείσει η Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης; Ίσως αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ευτυχώς…πηγη