Ποιοί δεν θέλουν αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων

Όταν το 2010 ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Αντώνης Φώσκολος πρωτοαναφέρθηκε στις πολλές πιθανότητες ύπαρξης υδρογονανθράκων στη χώρα μας, πολλοί τον είχαν χλευάσει. «Σιγά μην υπάρχουν υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα» ήταν το μόνιμο κλισέ όλων όσων εκτόξευαν ειρωνικά σχόλια.

Εννέα χρόνια μετά, όταν τα πρώτα βεβαιωμένα κοιτάσματα υδρογοναθράκων βρέθηκαν σε χώρες με παρόμοιο γεωλογικό βυθό με την Ελλάδα (Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος), στην Ελλάδα ακόμη ορισμένοι φαίνεται πως υψώνουν εμπόδια στις έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Σοκαρίστηκα διαβάζοντας ένα συγκλονιστικό άρθρο.

Ούτε λίγο-ούτε πολύ, υπαινίσσεται ότι ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί παίζουν βρώμικα παιγνίδια, ώστε να σταματήσουν οι έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Επί λέξει αναφέρει ότι οι συγκεκριμένοι Έλληνες πολιτικοί είναι «αρκούντως αποκαλυπτικοί στις παρέες τους» και ότι κάποιοι «προειδοποίησαν να μην το ακουμπήσει κανείς το θέμα», διότι «κάποιοι είναι αδίστακτοι» και όποιος το ακουμπήσει μπορεί να βρεθεί «σε κανένα χαντάκι». Αυτά, εάν αληθεύουν, πρόκειται για απίστευτα πράγματα! Ο ελληνικός λαός, θα πρέπει να αναρωτηθεί: ποιοι εντός και κυρίως εκτός Ελλάδας θα κερδίσουν εάν σταματήσουν οι έρευνες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες;

Ένα παράδειγμα

Ας δοθεί με παράδειγμα: Ας υποθέσουμε πως κάποιος διαθέτει ένα χωράφι. Ο ιδιοκτήτης του χωραφιού καλεί έναν γεωπόνο για να εξετάσει την πιθανότητα το χωράφι να είναι εύφορο, ώστε να σπείρει οτιδήποτε. Ο γεωπόνος αφού εξέτασε το χωράφι, λέει πως είναι πάρα πολύ εύφορο και πως αν σπείρει π.χ. ντομάτες, όχι μόνο θα θρέψει την οικογένειά του, αλλά θα μπορέσει να πουλήσει αρκετές ντομάτες, ώστε να του αποφέρει κέρδος.

Μετά από λίγες ημέρες, ένας άλλος κύριος, ο κύριος Χ, επισκέπτεται τον ιδιοκτήτη του χωραφιού. Ο κύριος Χ αφού εξέτασε το χωράφι, του λέει πως δεν χρειάζεται να κοπιάσει, γιατί το χωράφι δεν είναι εύφορο. Ενώ όλα τα γύρω χωράφια είναι εύφορα! Ο κύριος Χ λέει στον ιδιοκτήτη, πως αντί να χάνει τον καιρό του σε ανοησίες, ας αγοράζει ντομάτες από τον ίδιο. Ο κακόμοιρος ιδιοκτήτης του χωραφιού, ακολουθεί τη συμβουλή του κυρίου Χ και δεν μπαίνει στον κόπο να αξιοποιήσει το χωράφι του.

Το ερώτημα είναι ποιοι έπαιξαν/παίζουν τον ρόλο του κυρίου Χ, στην περίπτωση των ελληνικών υδρογονανθράκων; Όσοι εντός Ελλάδας πιθανώς υψώνουν ή έχουν σκοπό να υψώσουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ας αναλογισθούν τις εθνικές τους ευθύνες. Παίζουν με την εθνική ασφάλεια του κράτους.

Στο παρελθόν έπαιρνε πολλά χρόνια, ίσως δεκαετίες ολόκληρες, για να αποκαλυφθεί ο ρόλος διάφορων προσώπων σε ιστορικά γεγονότα. Σήμερα αυτός ο χρόνος, λόγω του διαδικτύου και της σύγχρονης τεχνολογίας, έχει μειωθεί δραματικά. Τα νέα τρέχουν απίστευτα γρήγορα. Όσοι Έλληνες πολιτικοί, αριστεροί ή και δεξιοί, υψώνουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ας γνωρίζουν πως ο ελληνικός λαός θα μάθει τη στρατηγική που ίσως σκέφτονται να εφαρμόσουν.

Δημοσιεύματα για κλείσιμο σχολών

Την περίοδο 2011 μέχρι και 2013, υπήρξαν διάφορες πονηρές διαρροές μέσω δημοσιευμάτων (προσωπικά θυμάμαι τουλάχιστον τρία δημοσιεύματα) για κλείσιμο των σχολών Γεωλογίας της Πάτρας και της Θεσσαλονίκης, καθώς και της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Ας σημειωθεί πως η Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης είναι το μοναδικό ακαδημαϊκό ελληνικό ίδρυμα, στο οποίο έχει αναφερθεί ποτέ σε αναλύσεις του το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό think tank Stratfor (2011). Το Stratfor είχε αναφερθεί στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, ακριβώς εξαιτίας εκτιμήσεων για πιθανά κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης.

Με λίγα λόγια, την ίδια περίοδο που κάποια πάρα πολύ σοβαρά εμπλεκόμενα μέρη στο εξωτερικό έβλεπαν την πιθανή ύπαρξη ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, κάποιοι άλλοι εντός Ελλάδος (δεν πίστευαν στην ύπαρξη υδρογονανθράκων ή παρεμπόδιζαν την αξιοποίησή τους;) πίεζαν παρασκηνιακά για να κλείσουν αυτές οι σχολές!

Αναρωτιέστε τι γεωπολιτικό μήνυμα θα πήγαινε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στα κέντρα που πιστεύουν στην ύπαρξη ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, αν κάποιοι τελικά εντός Ελλάδας κατάφερναν να κλείσει η Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης; Ίσως αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ευτυχώς…πηγη

Η υφαρπαγή της Ελλάδας

Με το περιουσιολόγιο, σε συνδυασμό με το κτηματολόγιο, θα θυσιαστούν όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων στο βωμό του χρέους – ενώ θα δίνεται η εξουσιοδότηση στην υπηρεσία που θα τα καταγράψει να εισβάλλει στα σπίτια τους, με το πρόσχημα του ελέγχου εάν δηλώθηκαν όσα έχουν και δεν έχουν.

Επικαιρότητα

Είναι δεδομένο το ότι, η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε μία γερμανική οικονομική αποικία – όχι σε προτεκτοράτο, όπως εσφαλμένα γράφαμε στο παρελθόν, αφού δεν προστατεύεται καν από τη μητρόπολη της, τη Γερμανία (η λέξη προτεκτοράτο προέρχεται από το «protect» που σημαίνει «προστασία»). Ο τρόπος τώρα, με τον οποίο θα μετατραπεί σε μία άβουλη αποικία, με εξαθλιωμένους σκλάβους χρέους, δεν είναι άλλος από την αλλαγή του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος – όπου συμβαίνουν ήδη τα εξής: Continue reading →

Από τη «Βόρεια Μακεδονία» στη «Βόρεια Κύπρο», στο «Ανατολικό Αιγαίο»: Μιας εθνικής ταπείνωσης δρόμος

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ

Ο κίνδυνος είναι ορατός περισσότερο από ποτέ. Κίνδυνος όχι απλώς μιας περιπέτειας ή δοκιμασίας. Κίνδυνος εθνικής ταπείνωσης σε συνθήκες απόλυτης απαξίωσης.

Το έναυσμα δόθηκε με την εκ του εξωτερικού προερχόμενη συμφωνία περί της μετονομασίας της «Μακεδονίας» σε «Βόρεια Μακεδονία». Και δείχνει να καταλήγει στη «Βόρεια Κύπρο» και ίσως το «Ανατολικό Αιγαίο». Όλα τα λεγόμενα ανοιχτά εθνικά θέματα είναι διατεθειμένη να κλείσει η κυβέρνηση Τσίπρα. Αποδεχόμενη υποδείξεις, πιέσεις και φιλικά χτυπήματα στην πλάτη συζητάει τα πάντα.

Δεν πήγε στην Άγκυρα ο πρωθυπουργός για να συζητήσει το θέμα της Χάλκης-το οποίο πάντα χρησίμευε ως χρυσοποίκιλτος φερετζές της τουρκικής διπλωματικής ακαμψίας-ούτε την τύχη των οκτώ αξιωματικών του τουρκικού στρατού, τους οποίους έχει επικηρύξει επιδεικτικά ο αλαζόνας ένοικος του λευκού σαραγιού. Τη βουλιμία του γείτονα στο Αιγαίο και στα ύδατα που βρέχουν την Κύπρο δέχτηκε να συζητήσει. Και δεχόμενος να εμπλακεί σε τέτοιου είδους διαβουλεύσεις δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο την όρεξη του γείτονα. Continue reading →

Η στρατηγική τύφλωση των νεοελληνικών ελίτ

Θεόδωρος Ράκκας***

Η γνωστή ρήση του Θουκυδίδη «Ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του», από τον διάλογο Μηλίων-Αθηναίων, περιγράφει εύστοχα το πλαίσιο και τη χρονική συγκυρία, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η -κατά τα άλλα αναγκαία- επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα. Μπορεί μεν η αποτρεπτική ισχύς της χώρας, ειδικά στο σκέλος της αεροπορίας, να είναι ακόμα αξιόπιστη, αλλά το ελληνοτουρκικό ισοζύγιο ισχύος βαίνει σταθερά προς πλήρη ανατροπή.

Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός πως έχουμε φτάσει να συζητάμε, κρυφά και φωναχτά, για μια συνολική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών, από εκεί που κάποτε αναγνωρίζαμε σαν μοναδική διαφορά τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας; Συν τοις άλλοις, η εμφαντική υποχώρηση της Ελλάδας στο Μακεδονικό, αποτελεί συντριπτική ένδειξη ότι η εξωτερική της πολιτική ετεροκαθορίζεται. Ετεροκαθορίζεται από αυτούς με τους οποίους ο Ελληνισμός επέλεξε να συγκλίνει-ταυτιστεί, θεωρώντας ότι είναι το μοναδικό μέσο ανάσχεσης της τουρκικής απειλής. Continue reading →

Οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί

Σε όρους πραγματικής ισοτιμίας, το «ιταλικό ευρώ» είναι υπερτιμημένο κατά 10%, ενώ το «γερμανικό ευρώ» υποτιμημένο κατά 11% – οπότε αποτελεί μεγάλο άθλο το ότι η Ιταλία, με ένα νόμισμα ακριβότερο κατά 21% από τη Γερμανία, έχει πλεονάσματα στο ισοζύγιο της.

Επενδύσεις & Αγορές

Όταν εξετάζει κανείς το νόμισμα μίας χώρας, έτσι ώστε να κατανοήσει πόσο τη βοηθάει όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα της απέναντι στις άλλες, οφείλει να αναφέρεται στους πραγματικούς δείκτες της συναλλαγματικής ισοτιμίας (REER) – όπως το γράφημα που ακολουθεί, στα αριστερά του οποίου αναγράφονται τα νομίσματα των χωρών με ελλείμματα στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών τους, ενώ στα δεξιά τα πλεονασματικά. Continue reading →

Φοβάμαι ότι θα φέρουν μια ανάλογη συμφωνία των Πρεσπών και στο Αιγαίο

Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος – Αποστολάκης Ακάρ και Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης

Στην πρόσφατη συνάντηση Αποστολάκη – Ακάρ, στο περιθώριο της διήμερης Υπουργικής Συνόδου του ΝΑΤΟ, διαπιστώθηκε ότι υπάρχει ανάγκη δημιουργίας Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, μέσω τεχνικών επιτροπών εργασίας που θα συσταθούν. Θυμίζω ότι είχε προηγηθεί η δήλωση του Αποστολάκη ότι ««πρέπει να ξανανοίξει ο δίαυλος επικοινωνίας με την Τουρκία για να μειωθεί η ένταση στο Αιγαίο και για να μην υπάρξει κάποιο ατύχημα με άγνωστες συνέπειες».

Επ’ αυτού, καταθέτω τις παρακάτω παρατηρήσεις και σκέψεις:
Continue reading →

Η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι μεγάλη παγίδα για τον ελληνισμό

ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ

Τα τελευταία χρόνια είναι σε εξέλιξη πολυμερείς και περίπλοκες διαδικασίες που οδηγούν στη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών που θα επιτρέψουν την ασφαλή εκμετάλλευση (και μεταφορά προς τις αγορές) των ενεργειακών κοιτασμάτων σε πρώτη φάση της ανατολικής Μεσογείου και σε δεύτερο των θαλασσών που περιβάλλουν την Ελλάδα και αποτελούν μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως το Λυβικό, το Ιόνιο και το Αιγαίο πέλαγος.

Όσον αφορά την ανατολική Μεσόγειο, τα κοιτάσματα που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής ανήκουν στην Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Κύπρο, ενώ είναι σε εξέλιξη έρευνες και σχετικές διαδικασίες στην ΑΟΖ του Λιβάνου.

Επίσης, όσον αφορά την Κύπρο, σ’ αυτό το «μεγάλο παιχνίδι», εκτός από την Κυπριακή Δημοκρατία, που είναι ο ιδιοκτήτης των κοιτασμάτων, συμμετέχουν διεκδικώντας τη «μερίδα του λέοντος» οι ΗΠΑ διά της Noble Energy και της ExxonMobil, η Γαλλία διά της TOTAL, η Ιταλία διά της ENI, η Κορέα διά της KOGAZ, το Κατάρ διά της Qatar petroleum και το Ισραήλ διά της Delek. Continue reading →

Παντελής Σαββίδης: Τι προέκυψε από την επίσκεψη στην Τουρκία

Οι κ.κ. Τσίπρας και Κοτζιάς υποθήκευσαν το μέλλον της Μακεδονίας με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Οι προϋποθέσεις για γεωπολιτικές αλλαγές στην περιοχή, αν και όταν θελήσουν να τις κάνουν οι δυνάμεις, έχουν τεθεί. Η Συμφωνία δίνει όλα τα περιθώρια. Το τραγικό, χωρίς το μεγαλείο που έχουν οι τραγωδίες, είναι ότι ο Τσίπρας επιχαίρει διότι η αναγνώριση της γειτονικής χώρας, με όσα περιλαμβάνει η συμφωνία, ήταν ένα διαχρονικό αίτημα της κομμουνιστικής Αριστεράς και πιστεύει πως αυτό του δίνει τη νομιμοποίηση του χώρου τον οποίο θέλει να εκφράσει. Σε μια στιγμή που η άκριτη αποδοχή και υλοποίηση των υποδείξεων από Βερολίνο και Ουάσινγκτον έχουν δημιουργήσει αμφιβολίες σε δυνάμεις του χώρου του οι οποίες δεν είναι τόσο ευεπίφορες στα ιδεολογήματα του μεσοπολεμικού κομμουνιστικού διεθνισμού.

Και στέκονται κριτικά, ακόμη, και στην τυφλή παγκοσμιοποίηση.

Το βλέμμα και η έγνοια του Τσίπρα είναι οι βουλευτικές εκλογές. Αυτές σκέφτεται και οι κινήσεις του εκεί αποβλέπουν.

Continue reading →

Η προσφυγική πτυχή της Συμφωνίας των Πρεσπών

ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ

Έχουμε δηλώσει ευθαρσώς την άποψή μας για τη Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, συντάσσεται πάνω από το 70% του ελληνικού λαού, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι το υπόλοιπο 30% συμφωνεί. Απλώς, αυτό που αποκομίζω από τις προσωπικές επαφές με δεκάδες πολίτες που λένε ότι έπρεπε να υπογραφεί αυτή η συμφωνία, είναι ότι οι περισσότεροι –αν όχι όλοι– λένε ότι πρέπει να παραδεχτούμε την ήττα μας στο συγκεκριμένο θέμα και ότι η συμφωνία αυτή έρχεται να κλείσει μια εκκρεμότητα που δημιούργησαν οι «άλλοι». Continue reading →